'The Disaster Artist': James Franco over 'de slechtste film aller tijden'

, door (vvp)

'Een outsider die zijn dromen probeert te verwezenlijken, dat is toch erg ontroerend'

Wie graag een fout B-filmpje ontdekt, moet zich eens aan ‘The Room’ wagen (zoek op YouTube: ‘you’re tearing me apart, Lisa!’), een film zo psychedelisch slecht dat je er bijna je eigen geestelijke gezondheid door in vraag gaat stellen. En zeker die van de maker, want ‘The Room’ is het tot falen gedoemde, totaal onverstandige passieproject van één man: Tommy Wiseau. En over díé vreemde kerel gaat ‘The Disaster Artist’.

In 2003 is Tommy (een glansprestatie van James Franco) een nobody die droomt van een filmcarrière. Een mysterieuze figuur ook, want op zijn bankrekening staat een bedrag met veel nullen, maar niemand weet waar dat vandaan komt. Tommy beweert dat hij uit New Orleans komt, maar zijn accent klinkt als dat van een Oost-Europese vampier. En hij gedraagt zich als een jonge snaak die hengelt naar aantrekkelijke hoofdrollen (‘I am American hero!’), ook al ziet hij er minstens veertig uit en heeft hij een lange, vettige, zwarte haardos. Wiseau is een wandelend enigma, een ambitieuze gek. Nadat hij in de acteerles de knappe Greg Sestero leert kennen (in de film vertolkt door James Franco’s jongere broer Dave), trekt hij samen met zijn nieuwe maatje naar Hollywood om het er te maken, en ‘The Room’ moet daarbij zijn ultieme visitekaartje worden. Alleen loopt dat dus even anders af.

James Franco «Veel films krijgen de titel ‘slechtste film aller tijden’ toebedeeld, zoals ‘Troll 2’, over een dorpje van magische creaturen die mensen in planten veranderen om ze daarna op te eten. Of ‘Birdemic: Shock and Terror’, een soort ‘The Birds’ van Alfred Hitchcock, maar dan de versie met een ultralaag budget.

»‘The Room’ overstijgt al die films, omdat hij zo... anders is. Hij is niet gewoon slecht, hij lijkt zich eerder in een soort parallel universum af te spelen, waarin alles – menselijke interactie op kop – een tikje ráár is. En in tegenstelling tot films zoals ‘Sharknado’, die op een erg zelfbewuste manier slecht zijn, probeert ‘The Room’ oprecht om een meesterwerk te zijn. Daarom zeg ik liever dat ‘The Room’ de ‘beste slechtste film aller tijden’ is (grijnst).»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan