Mathieu van der Poel en het WK veldrijden: 'Ik zin op wraak. Sinds het WK van vorig jaar voelt iedere koers als revanche'

, door (matthias m.r. declercq)

mathieu van der poel 1200
© Photonews

'Ik zin op wraak. Sinds het WK van vorig jaar voelt iedere koers als revanche'

Op stage in het Spaanse Benicasim is Mathieu van der Poel zodanig in vorm dat een eenvoudige trainingsrit voor zijn ploegmaats aanvoelt als de finale van een bergetappe in de Tour. Sanne Cant, Loris Rouiller en Adam Toupalík zijn toppers bij de dames, junioren en beloften, maar moeten lijdzaam toezien hoe Van der Poel een wheelie uit zijn benen schudt op een helling van 16 procent.

Van der Poel is de nieuwe standaard in het veldrijden. De afgelopen jaren zette onze landgenoot Wout Van Aert nog zijn voet naast die van de Nederlander, maar dit seizoen is Van der Poel oppermachtig. Hij stond aan de start van 31 veldritten en won er 25. Zondag wil hij daar in Valkenburg maar wat graag nummer 26 aan toevoegen, om de wrange nasmaak van het wereldkampioenschap van 2017 definitief weg te spoelen.

Vorig jaar reed Van der Poel schijnbaar onbedreigd naar de wereldtitel in het Luxemburgse Bieles, tot de dooi het grind en de stenen blootlegde op het technische parcours. Vier lekke banden, weg titel.

Mathieu van der Poel «Ik werd er gek van. Ik had me ontzettend goed voorbereid op dat WK: ik wilde niet zomaar winnen, maar winnen met overmacht.»

HUMO Klopt het dat je je telefoon had uitgeschakeld in de week voor dat WK?

Van der Poel «Ja, ik sloot me helemaal af van de buitenwereld. Geen telefoon, geen kranten, geen televisie. Wat heb je aan berichten als ‘Succes, hè!’ of ‘Ben je er klaar voor?’ Niks.

»Ik leefde in een cocon: trainen en rusten. Niks anders. Netflix was mijn enige ontspanning, ‘Breaking Bad’ en ‘House of Cards’. Alleen de dag voor de wedstrijd heb ik mijn telefoon gebruikt om Sanne Cant te feliciteren met haar wereldtitel. Ik was zelden zo gefocust als toen.»

HUMO Je reed in tranen over de finish. En na afloop, in de televisiestudio, huilde je nog steeds onophoudelijk.

Van der Poel «Bij die vierde lekke band, ver van de materiaalzone, brak ik. Toen had ik zin om mijn fiets in het publiek te gooien. Nog nooit was ik zo ontgoocheld, ik was er compleet kapot van. Maar ’s avonds reed ik naar huis, ging ik om frieten en keek ik al uit naar de volgende cross. Om het recht te zetten, om te tonen wie ik ben.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan