Sinan Bolat, doelman bij Royal Antwerp FC: 'Ik heb de top gezien en de bodem. Prettig was het niet, maar het heeft me sterker gemaakt'

, door (jha)

sinan bolat 1200
© Geert Van de Velde

'Ik geloof in God, en dat je oogst wat je zaait. Als ik mijn ouders slecht behandel, zullen mijn kinderen later hetzelfde doen met mij'

Met een kopbaldoelpunt in de 95ste minuut behoedde Sinan Bolat zijn toenmalige club Standard in december 2009 voor de Europese uitschakeling tegen het Nederlandse AZ. Nog altijd staat Bolat te boek als enige doelman ooit die een veldgoal wist te scoren in de Champions League. Maar ermee pronken doet hij liever niet.

Sinan Bolat «Het is niet dat ik er niet graag over praat. Het was een fantastisch doelpunt en een onvergetelijk moment. Maar ik heb liever dat het gaat over mijn prestaties tussen de palen. Over de titel en de beker die ik won met Standard, bijvoorbeeld.»

HUMO Dat is lang geleden. Hoe blij ben je dat je vandaag weer over de tongen gaat?

Bolat «Heel blij. Ik heb degenen die dachten dat ik nooit meer de oude Bolat zou worden van antwoord gediend, op het veld. Ik ben geen man van uitvluchten. Heb je mij gehoord toen het minder goed ging? Ik besef goed genoeg welke fouten ik heb gemaakt. Daarom heb ik geen seconde getwijfeld aan mezelf: dat ik zo weinig speelde, lag aan de omstandigheden. Met mijn kwaliteiten had het niets te maken.»

HUMO Je bent weer belangrijk. Dat Antwerp zo hoog staat, dankt het niet aan zijn opwindende, offensieve voetbal.

Bolat «Dat hoeft ook niet. Kijk, hoe belangrijker een keeper is, hoe zekerder hij zich voelt. Een goede keeper heeft talent, maar om te presteren, moet het ook goed zitten in het hoofd. Als ik matchen slecht keepte, lag dat aan een gebrek aan vertrouwen. Ik ben een mens van vlees en bloed, niet van steen. Trouwens, ook steen brokkelt af.»

HUMO Je parcours van de voorbije vier jaar was verre van briljant. Is het dan niet logisch dat er aan je wordt getwijfeld?

Bolat «Zeker. Maar wat ik niet kon accepteren, is dat ik al afgeschreven werd. Wat wist men nu van de redenen waarom ik minder presteerde? Het begon bij mijn overstap naar Club Brugge. Hun eerste keeper, Mathew Ryan, zou vertrekken, maar dat sleepte aan. Anderhalve maand zat ik thuis te wachten. Pas in de laatste dagen van de transferperiode kwam het in orde. Ik had geen stage meegemaakt, geen oefenwedstrijden gespeeld: ik was gewoon niet klaar. Tot overmaat van ramp liep ik een scheurtje op in de dij. Toch stelde de trainer me op. Wat doe je dan? Ik was ambitieus en had al zolang niet meer gespeeld: dan zeg je geen nee. Misschien had ik dat beter wel gedaan.»

HUMO Die trainer toen was Michel Preud’homme, zelf geen kleine doelman geweest. Die weet toch wat hij doet?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan