Dwarskijker over 'Durven falen' en 'De Infiltrant'
Een gewisse ondergang tegemoet

, door (rv)

Een gewisse ondergang tegemoet

Durven falen

Canvas - 7 februari - 94.555 kijkers

‘Durven falen’: het klinkt als het advies van een deeltijdgoeroe die in het wijkcentrum op lijzige toon de cursus ‘Innerlijke groei voor onbevoegden’ geeft, maar het is een televisieprogramma over ondernemers die op de fles gingen, hun wonden likten, overeind krabbelden en weer als gek begonnen te ondernemen. Vorig jaar zijn er, terwijl de economie aantrok, in het Tochtgat aan de Noordzee naar verluidt tienduizend bedrijven over de kop gegaan. Best mogelijk dat ‘Durven falen’ in een behoefte voorziet, en in één moeite door ook wilde starters, die nog last hebben van hun tienerbrein, net op tijd van het ondernemen afhoudt.

De eerste aflevering voerde ons naar het Texas van Vlaanderen, waar Jacques Delfosse in close-up op zijn faillissement terugblikte. Hij had eind vorige eeuw Deltex overgenomen, de textielfabriek van zijn vader, terwijl zijn broer tezelfdertijd zaakvoerder van de bijbehorende winkelketen werd. De zaak van die broer draait tot op de dag van vandaag goed, maar Deltex snelde, toen de klad finaal in de Vlaamse textielindustrie kwam, een gewisse ondergang tegemoet. Jacques Delfosse kon de loonkosten niet meer dragen en had, zoals de meeste van zijn concurrenten, niet tijdig de wijk naar een ellendig lagelonenland genomen. We kwamen er al snel achter dat er in het faillissement van Deltex ook een belastende vader-zoonrelatie had doorgewogen. ‘Mijn vader had zich opgewerkt tot een vooraanstaande burger in deze stad,’ sprak de zoon, een verdienste die ter hoogte van Kortrijk zo te horen ook iets met een sleutelpositie in de plaatselijke Rotary Club te maken had. Door zijn faillissement voelde Jacques zich stukken minder vooraanstaand dan pappie, en dat scheelt in het Texas van Vlaanderen. Uit vrijwel alles wat Jacques zei, bleek dat hij nooit uit de schaduw van zijn patriarchale en behoudsgezinde ouweheer was getreden, met alle gevolgen van dien. De vrouw van Jacques Delfosse zag haar kans schoon om enkele kenschetsende details over die vader wereldkundig te maken. Ze had het over de emotionele druk die hij aldoor uitoefende: ‘Iedereen was bang voor hem.’ Ze wist ook nog wat die vader gezegd had toen Jacques failliet ging: ‘Nu moet je je een jaar niet in de Rotary laten zien.’ Veel meer dan om zakelijke missers en de grillen van de economie draaide dit tv-portretje van Jacques Delfosse om de schaamtecultuur, waarin overdreven veel waarde wordt gehecht aan aanzien en reputatie, en wat de rest van de gegoede, in zelfgenoegzaamheid sudderende Kortrijkzanen zoal over je denkt. Op smaak gebracht met verwijzingen naar een stuk of wat Griekse mythes had het stof voor een roman van Hugo Claus kunnen zijn.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven