'Dance Around the World': het leven zonder grenzen van Ish Ait Hamou

, door (sdj)

ish ait amou
© Carmen De Vos

'Ik denk nu soms: 'Help! Mijn zoon zal mij later kunnen opzoeken op YouTube!' Dan ziet hij me in Turkmenistan achter een vreemd uitgedoste zangeres dansen'

Terwijl Ish Ait Hamou samen met zijn Nederlandse dansvriend Jan Kooijman in een Kozak of een Peruviaanse schaardanser verandert, legt hij op wonderlijke wijze het karakter van heel verschillende culturen bloot. Nooit begreep u beter hoe belangrijk een dans voor iemand kan zijn. Zoals voor Maysoon, bijvoorbeeld, het meisje met wie ze dansen in een Palestijns kamp in Jordanië. De Palestijnse volksdans die ze van haar leren, de dabke, is het enige waar ze nog haar identiteit in vindt.

HUMO Dat is een gevoel dat jij goed kent, denk ik.

Ish Ait Hamou «Ja, al is er een verschil. Ik heb verschillende culturele identiteiten: ik ben Marokkaan én Vlaming én moslim, én Nederlandstalig én Franstalig. Ik kon moeilijk uitmaken wie en wat ik ben. Terwijl Maysoon één duidelijke identiteit heeft: ze is Palestijnse. Maar alles wat eigen is aan haar cultuur verdwijnt. Ze toonde me een typisch Palestijns gerecht dat nu overal als Israëlische salade op de kaart staat. En zelfs de dabke, die op internationale folklorefestivals wordt gedanst, wordt een Israëlische volksdans genoemd. Zij heeft echt het gevoel dat alles wat haar DNA uitmaakt, in rook opgaat. Daarom houdt zij zo vast aan die dans. Het is voor haar bijna een daad van verzet, een manier om vol overgave te tonen: dit is van ons, wij bestaan.»

HUMO Is dat niet het gevoel dat dansen ook jou gaf?

Ait Hamou «Zeker. Ik heb mijn bestaan en mijn waardigheid gevonden in het dansen. Elke jongere heeft nood aan het gevoel dat hij belangrijk zou kunnen worden, dat hij iets zou kunnen betekenen. Dat ontbrak vaak bij mij.»

HUMO In de TEDx Talk die je een paar jaar geleden hebt gegeven, en die nog op YouTube te zien is, zei je dat je op je 14de al een sterk gevoel had dat je iemand was.

Ait Hamou «Achteraf gezien, ja. Op mijn 14de zocht ik een manier om populair en cool te zijn, ik wilde dat de meisjes me zagen staan. Door breakdancend over de vloer te glijden was ik op een speciale manier zichtbaar.»

HUMO Over meisjes gesproken: de dabke-dansers zeiden dat vrouwen eigenlijk niet in staat waren die dans uit te voeren. Vond jij die uitspraak even choquerend als Jan Kooijman?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan