Jonge Leeuwen: Thomas Blondelle (29), operazanger

humo-archief Maandag 24 oktober 2011 - 09u54, door (rv)

2011 is ongetwijfeld een markant jaar voor tenor Thomas Blondelle, die ook musicoloog is: hij werd namelijk tweede op de Koningin Elisabethwedstrijd voor zang. Nooit heeft een andere Belg het beter gedaan in deze discipline van het internationaal befaamde concours.

23540_blondelle-belga-1200.jpg© belga

Het volledige interview leest u in Humo 3712 van dinsdag 25 oktober 2011. Hieronder vindt u een fragment uit het artikel.

HUMO Met het oog op dit interview-, heb ik je gevraagd in welke muziek je je ziel nog het best weerspiegeld ziet. Zullen we dat lijstje van vier muziekstukken en een vreemde eend even overlopen? Om te beginnen:

1. MAHLER, Ich bin der Welt abhanden gekommen

HUMO Wat een donker lied.

Blondelle «Eigenlijk zie ik mezelf nog het liefst als een soort muzikale clown; er zijn veel frivole rollen voor tenoren, maar er zijn er ook die bloedserieus zijn. Als ik zo'n ernstige partituur doorneem, ga ik vooreerst op zoek naar een mogelijkheid tot humor, naar het humoristische storinkje in de ernst, de bananenschil, de tache de beauté in de muziek. Laat ik zeggen dat ik naar het komische neig, maar dat betekent niet dat ik geen voeling heb met depressie. Mijn luchtigheid moet gestoeld zijn op ernst, vind ik. Mahler heeft de diepste ellende meegemaakt: hij verloor een aantal kinderen. Zijn symfonieën zijn altijd een combinatie van bijna fanfare-achtige luchtigheid en afgrondelijk leed. Die duistere diepte zit in 'Ich bin der Welt abhanden gekommen': ik heb nog geen harde klappen gekregen van het leven, ik heb nog niet de juiste levenservaring om sommige zware rollen te zingen, maar ik merk dat ik op dat punt toch al aan het veranderen ben: toen ik 'Pulp fiction' voor het eerst zag liet ik mij van het begin tot het einde door de flitsende dialogen overbluffen, maar laatst zag ik die film opnieuw en dit keer sneed de uitzichtloosheid, de wanhoop die van die film afslaat me bijna de adem af. Ik kan begrijpen en aanvoelen dat 'Ich bin der Welt abhanden gekommen' op een navrante manier de existentiële leegte weergeeft, en de zanglijn ís verlatenheid. Er is niemand die dit kan zingen zonder halverwege vol te schieten, tenzij misschien Fischer-Diskau. Ik had het in mijn hoofd gehaald om dit lied op de finale van de Elisabethwedstrijd te zingen, maar gelukkig heb ik tijdig ingezien dat ik er nog de juiste levenservaring voor miste.»

Tekst: http://www.recmusic.org/lieder/get_text.html?TextId=14000

Humo 3712 25/10/2011

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 25 oktober

Nr. 3712

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

abo button
promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3742 22/05/2012Cover 3741 15/05/2012Cover 3740 08/05/2012Cover 3739 30/04/2012Cover 3738 24/04/2012Cover 3737 17/04/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders