Humo's raprapport (1): hiphop in Vlaanderen

Was getekend: De Gantwerp Rappers, twee Belgische producers die helemaal mee waren met een gloednieuw muziekfenomeen uit de Amerikaanse urban jungle van New York - rap.

"Als het in New York kan, waarom dan niet in fucking Brugge?"

Enkele quotes

Dertig jaar later is hiphop (zoals het genre later ging heten) alomtegenwoordig: als een virus nestelde het zich overal ter wereld in de plaatselijke jongerencultuur en tastte er het DNA aan. Ook bij ons: elk Vlaams gehucht, ongeacht het aantal inwoners, lijkt minstens één hiphopcrew te tellen die, gewapend met een laptop (de moderne variant van de two turntables) en een microfoon het vuur brandende houdt. 

TLP

Op een steenworp van het voormalige middeleeuwse ziekenhuis (thans muziekcentrum) De Bijloke in Gent woont één van de pioniers van de hiphop in Vlaanderen: TLP, tevens bekend als Troubleman. 

• TLP (39) «Ik ben opgegroeid in Tielt, een boerengat pal in het niemandsland tussen Gent, Brugge en Kortrijk. Er was geen internet, er waren geen platenwinkels, maar gelukkig was er televisie. In 'Fame' (Amerikaanse televisieserie over een dansschool in New York, gebaseerd op de gelijknamige film uit 1980, red.) zag ik voor het eerst een paar gasten breakdancen. Breakdance was, net als rap en graffiti, een onderdeel van de b-boy-cultuur: je koos niet voor het één of het ander, je deed het allemaal (b-boy is kort voor breakdance-boy, red.). Dansen was sowieso mijn trip: ik kon uren voor de spiegel staan en moves doen op 'Thriller' van Michael Jackson. Ook in de dansfilm 'Flashdance' zat breakdance, en een jaar later kwamen 'Beat Street' en 'Breakin'' in de cinema, twee films die breakdance heel populair hebben gemaakt. En op de Franse televisie hadden ze een programma dat 'H.I.P. H.O.P.' heette; de laatste vijf minuten gaven ze telkens breakdanceles. Dan verschoof ik de meubels in de living en deed de moves na.

• Genoeg over het verleden. Wat vindt TLP van de hedendaagse generatie Vlaamse hiphoppers?

  TLP «Dat ze wreed goed bezig zijn, maar dat ze ook dringend volwassen moeten worden - wég met die fucking oogkleppen! Er zijn jonge hiphoppers die 't Hof van Commerce maar niks vinden: niet omdat de beats hen niet aanspreken, maar omdat Flip Kowlier ook folk- en reggaeplaten maakt - 'Hoe kan je dan een Echte Hiphopper zijn?' Komaan zeg! Kowlier is een supergoeie muzikant, en alleen daarom waren die beats van 't Hof zo geweldig. Of ze zijn tégen bounce en crunk, want dat zijn máár afgeleiden van het echte werk uit New York. Toen het fantastische Dilated Peoples, een cultgroep uit de jaren negentig, bij een major tekenden, waren ze plots niet cool meer. Dat is toch zever?

  »Als ik ergens ga deejayen, draai ik én hiphop én booty bass én R&B én baile funk én dubstep én kuduro, anders wordt het algauw saai. Ook al was ik ten tijde van RCC een kwaaie pleitbezorger van all things hip hop, we werkten wel samen met acidjazzgroepen als Vibes Ahead Alliance, de voorloper van Wizards of Ooze. Met De Puta Madre hebben we later nog getourd in Spanje en Canada. En ik ben zelfs nog op het podium gekropen met Fear Factory. Er is maar één ding dat telt: goeie muziek maken.»

Eigen Makelij

• ''t Zou slecht kunnen gaan / maar het gaat goed / Eigen Makelij: 't zou kunnen stoppen maar het blijft gaan': zo rappen die van Eigen Makelij in 'Nieuwe orde', de openingstrack van hun zopas verschenen compilatie 'EM III'. Ik ontmoet Cloos, Twan en Nag in het sjofele appartement van die laatste op het Antwerpse Zuid. Aan de muur in de salon: een nonchalante collage van ingelijste zwart-witfoto's van treingraffiti, platenhoezen ('Check dees, gast: ons eerste vinylalbum!') en andere parafernalia. Ernaast, in Nags slaapkamer, huist zijn studio: een laptop met professionele speakers, een paar drummachines en een duur uitziende studiomicrofoon met plofkapje op een standaard en that's it. De zoete rook van een joint die wordt doorgegeven overklast de geur van de kattenbak maar net. C'est la vie de bohème, anno 2011.

• Zoals hun naam aangeeft, zijn die van Eigen Makelij doe-het-zelvers: ze schrijven hun eigen teksten, producen hun eigen beats, nemen zelf nummers op in geïmproviseerde thuisstudio's, laten zelf hun cd'tjes persen, maken hun eigen videoclips en gooien alles op het internet. Uit noodzaak, nemen we aan? Platenfirma's investeren minder dan vroeger in jong talent, en al helemaal niet in hiphop.

  Nag «Niks noodzaak: alles van a tot z zelf doen, dat is toch de enige realistische manier waarop je vandaag in de muziekbusiness kan werken? Ik heb weleens een demo naar een platenfirma gestuurd, maar daar heb ik nooit wat van gehoord.

  »Soit, veel startkapitaal heb je tegenwoordig niet meer nodig, want de muziekapparatuur kost veel minder dan vroeger: met een paar honderd euro kun je al ver springen. En dankzij het internet is de verspreiding ook een makkie geworden. Waarom zou je het heft níét zelf in handen nemen?»

  Twan «Je kan je eigen platform stapje voor stapje uitbouwen: dat is toch megaspannend? En hopelijk kan je daardoor steeds meer volk bereiken.

  »Eén nadeel: het wordt steeds moeilijker om er uit te springen, zeker nu iederéén om je aandacht bedelt. Ik ben er zeker van dat er vroeger evenveel slechte muziek werd gemaakt als nu, alleen bleef die toen meestal in een schuif liggen. Nu verschijnt alle rommel op het internet.»

  Nag «Ik troost me met de gedachte dat kwaliteit altijd komt bovendrijven. En verder moet je realistisch blijven: natuurlijk zou ik graag van mijn muziek kunnen leven, maar ik ga niet in een hoekje zitten blèten. Wij kunnen de muziekindustrie niet in ons eentje veranderen, maar we kunnen wél onze zin doen, in ons eigen tempo bovendien: dat is ook veel waard.»

  Cloos «Oké, we moeten allemaal overdag gaan werken, en 't is dikwijls krabben om te overleven, maar verder doen wij het helemaal niet slecht. Als ik hoor hoeveel commissie sommige Nederlandse hiphoppers betalen aan boekingsagenten en managers, denk ik: 'Blij dat ik bij Eigen Makelij zit.' Als ik morgen een soloplaat uitbreng, kan ik daar een jaar lang hier en daar mee gaan optreden en telkens een paar honderd euro in mijn zak steken. Die Nederlanders treden misschien véél vaker op, maar ze houden er in verhouding minder aan over.

The Gantwerp Rappers Poopeloo

tlp
Elke zaterdag, Studio Brussel, 19.00

Volgende week
Blut en blijven gaan!