© marco mertens
Van dan af verloopt ons gesprek met een blits achtergrondmuziekje van twee telefoonrinkels, een vaste en een mobiele, af en toe onderbroken door de mailverklikker: binnen- en buitenlandse journalisten willen meteen commentaar van déze econoom.
"'Zelfs áls er nog drastische besparingen komen: het zal geen verschil meer maken'"
‘In België ben je op je 65ste afgeschreven, als een oude machine in een fabriek. Weg ermee!’ zei Paul De Grauwe van de zomer nog in de krant, maar de oude machine functioneert dus nog volop. Volgend jaar gaat De Grauwe aan de slag in de prestigieuze London School of Economics, en ook dit kantoor aan de K.U.Leuven zal hij aanhouden. ‘Het leuke van prof zijn, zelfs op emeritaat,’ zegt hij terwijl hij (‘weer die Hollanders’) een telefoontje negeert, ‘is dat je niet in een zwart gat valt, tenzij je er zelf in springt. Ik heb nog zoveel projecten, zoveel ideeën, ik werk aan verschillende boeken tegelijkertijd, ik geef lezingen overal in de wereld en ik zal dat blijven doen. Ik was vanmorgen in Oslo, overmorgen ben ik in Wenen, vrijdag in Dublin, volgende week in Kiel. Voor de volgende zes maanden zit mijn agenda vol met tientallen reizen.’
Enkele quotes
-
«Ik krijg extreme reacties. Ofwel ben ik een goeroe, en heb je een soort aanbidding; ofwel ben ik een verwerpelijk iemand, gevaarlijk zelfs. ’t Is een beetje vervelend, maar ik lig er niet van wakker.»
-
«Ik heb veel sympathie voor die betogers van Occupy Wall Street. Want vandaag zijn de vijanden van het kapitalisme de kapitalisten zelf. Je ziet het met de bankiers, maar ook algemener: de meest succesrijke kapitalisten proberen altijd een monopoliepositie in te nemen om hun winst nog te vergroten. Meestal doen ze dat door een netwerk van relaties uit te bouwen met de heerser: politici kunnen hen een monopolie bezorgen. Daarmee ondermijnen ze het kapitalisme, want daarvan is vrije concurrentie toch de basis. En daar mag af en toe tegen geprotesteerd worden.»
-
«De macro-economie is inderdaad ontspoord. Ze gaat uit van rationele modellen: een gesteriliseerde omgeving waarin behalve zoveel mogelijk winst maken alle andere menselijke motieven zijn uitgezuiverd. Dat geeft wel een intellectuele kick, maar de sociale rechtvaardigheid komt daarmee niet dichterbij, want zulke modellen houden zich niet bezig met ‘details’ als inkomensverdeling (lacht).»
-
«Dexia heeft de timing beïnvloed, maar die storm boven België zou er ook zonder Dexia gekomen zijn. Er is binnen de eurozone een dynamiek van vrees, wantrouwen en paniek ontstaan die niet gestopt wordt. Onvermijdelijk moest ons dat treffen. Zelfs als we morgen een begroting met drastische besparingen indienen, zal dat nauwelijks een verschil maken. Spanje heeft een fantastisch besparingsprogramma, maar de markten kijken er zelfs niet meer naar! Met of zonder sanering: we staan voor een existentieel probleem.»
-
«We hebben een regering nodig, dat is duidelijk, en we zullen moeten saneren, ook dat is duidelijk, maar dan zonder dat we onszelf de dieperik in sturen. Want dat is wat er nu gebeurt: de Europese Commissie wordt volledig verlamd door getallen. Is het begrotingstekort groter dan drie procent, dan dreigen de vreselijkste dingen te gebeuren! Dat is niet meer rationeel - niets in de economische theorie zegt dat die drie procent zo belangrijk is. De Commissie is een agent van de financiële markten geworden, ze organiseert de sanering die de markten willen. En dat beleid is uiteindelijk heel pervers, zoals ik net uitlegde, want als iedereen tegelijk een evenwichtige begroting wil hebben, lukt dat voor niemand en storten we onszelf in een catastrofale spiraal naar beneden.»





























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


2 reacties
reageer ookbrigitte
Dinsdag 13 december 2011 - 20u52
Het probleem is dat economie geen wetenschap is, maar een ideologie. Diegenen die van economie een wetenschap willen maken zouden zich eens bezig moeten houden met systeemtheorie en regeltechniek. Dit zijn typische ingenieursdisciplines maar ze zouden wel eens heel relevant kunnen zijn voor de economie (Je kan het natuurlijk ook omkeren en zeggen: regeltechnici en ingenieurs zouden zich eens moeten buigen over de economie). Systeemtheorie houdt zich bezig met het wiskundig modelleren van systemen, door middel van differentiaalvergelijkingen die de afhankelijkheden tussen verschillende parameters beschrijven, maar kent ook de notie van stabiele en instabiele systemen. De regeltechniek houdt zich bezig met methodes om systemen te stabiliseren. Voorbeelden van een systeem kunnen zijn: een versterker van een stereoinstallatie, een ijzeren brug, de ophanging van een auto, of de opdracht die wij ooit kregen op de unief: om een bezemsteel scharnierend bevestigd bovenop een wagentje te stabilizeren. De bezemsteel + het wagentje is een onstabiel systeem: de bezemsteel zal omvallen. Voeg er een sturingsprogramma aan toe voor het wagentje dat alle bewegingen van de bezemsteel compenseert en het geheel wordt stabiel: de bezemsteel blijft rechtop balanceren. Nu is al eerder gebleken dat systeemtheorie zeer goed overdraagbaar is naar andere disciplines. Een elektrisch circuit kan zich exact hetzelfde gedragen als een mechanisch systeem of een hydraulisch systeem. Serieel circuit, parallel circuit, weerstanden, condensatoren, solenoïdes ... voor elk van die elektrische begrippen is er een exacte tegenhanger in bijvoorbeeld de mechanica. Wellicht kunnen in de economie ook equivalenten worden gevonden. Als deze equivalenten bestaan kan men ook een regeltechniek van de economie invoeren. Natuurlijk is economie complexer dan een mechanische constructie, en ze kan ook niet zo nauwkeurig gemeten of voorspeld worden. Maar systeemtheorie gaat ook niet over exacte voorspellingen, het gaat over de vraag of een systeem inherent stabiel is of inherent instabiel – en indien dit laatste het geval is zijn er oplossingen om het systeem te stabilizeren. Voorbeelden: Ik verwonder mij er altijd over dat economen het begrip “geldsnelheid” nog niet hebben uitgevonden. De hoeveelheid geld in omloop is feitelijk toch maar een zeer indirecte manier om de economie te beïnvloeden – het is vooral de snelheid waarmee geld circuleert dat bepaalt hoe goed de economie draait. Het is alsof men in de elektriciteit al wel gehoord heeft van elektrische lading, maar nog niet van elektrische stroom. Net zoals in de quantummechanica gepostuleerd wordt dat er misschien in het hele universum maar één elektron bestaat dat overal tegelijk is, kan de economie perfect draaien met behulp van in totaal 1 euro, als die euro maar snel genoeg van eigenaar wisselt. En dan heeft het ook zin om te praten over geldversnelling (een maat voor de groei van de economie). In plaats van in te grijpen op de geldhoeveelheid zou men dus maatregelen kunnen verzinnen om in te grijpen op de geldsnelheid, of op de geldversnelling. Een spaarrekening – of een andere opslagplaats van geld – is waarschijnlijk te vergelijken met een condensator in de elektriciteit. Taksen op beurstransacties zijn te vergelijken met elektrische weerstanden (want ze zijn evenredig met transacties – dus met de snelheid waarmee geld rondstroomt in het systeem). Ecocheques of kadocheques verhogen de geldsnelheid, en bevorderen dus RECHTSTREEKS de economie: ze hebben een beperkte geldigheidsduur en moeten dus worden uitgegeven. Enzovoort. Het idee is gratis beschikbaar voor iedereen die er iets mee wil doen.
wtf
Vrijdag 2 december 2011 - 11u11
En die man verdient al deze aandacht omdat... Hij duidelijk voorspeld heeft dat de oplossing van de crisis van 2008 ging leiden tot de crisis van 2011? Hij duidelijk voorspeld heeft dat de lage rente van de centrale banken na de techbubble ging leiden tot een bubble in de huizenmarkt? Hij voorspeld heeft dat deze bubble in de huizenmarkt tot de crash van 2008 ging leiden? Hij al lange tijd Fortis en Dexia afraadde aan de goede huisvader en goud aanraadde in deze moeilijke tijden? Hij verantwoordelijk is voor de opleiding van ruw weg 1 kwart van alle economen in Belgie en dat daardoor Belgie veel beter is omgegaan met de crisis? Niet dus. Ongeloofelijk hoe de media enkel luistert naar Paul (d'Hoore) en Paul terwijl beiden totaal niks van dit alles hebben zien aankomen. Alsof er geen Roland Vandamme's en Kristof Van houte's in Belgie zijn die jaar in jaar uit right on the money zitten. Hou de bevolking dom, laat ze staatsbons kopen. In Amerika is er al net zo'n fascinatie met Paul Krugman. Blijkbaar gaat het meer om de naam dan de inhoud.
Reageer ook