De Flemish Foodies gefileerd

Het ene productiehuis na het andere heeft hen de afgelopen maanden proberen binnen te halen in de hoop nog maar eens een nieuwe draai te kunnen geven aan de kookhype op televisie. De drie chefs blijven er natuurlijk cool onder, maar ze gaan het 'toch eens proberen' – zo zijn ze wel: eerlijke, maar ook een beetje handige jongens.

"Voor porno en kookprogramma's zal je altijd volk vinden"

Met een vriend die hun gerechten fotografeerde begonnen ze een blog over topchefs, toprecepten en Vlaamse gastronomie, en ze doopten zichzelf de Flemish Foodies, omdat een beetje branding natuurlijk geen kwaad kan. Hadden ze meteen ook een goeie reden om elke maandag samen op café te zitten, want de Foodies organiseren ook kookhappenings: de laatste, 'Bloot!', was in tien minuten uitverkocht en op het Dranouter Festival deden ze ook al met veel succes hun ding.

Flemish foodies ravotten in Dranouter

Het is maandag. We zitten dus op café. In Gent, waar ze alle drie sinds kort een zaak hebben: Jason begon er onlangs J.E.F., Olly zette er met de hulp van de Gentse horecabekendheid Peter Vynke Volta op en Kobe opende er brasserie de Vitrine – in Dranouter baat hij ook al het sterrenrestaurant In de wulf uit. Het is vroeg, maar het bier vloeit rijkelijk. Desondanks doen we een poging om erachter komen wie deze rare kookfanatiekelingen eigenlijk zijn.

HUMO Wat vinden jullie mekaars grote kracht?

KOBE DESRAMAULTS «Jason zijn eigenzinnigheid: hij kiest, neemt een standpunt in en wijkt daar niet meer vanaf. Dat is heel benijdenswaardig in deze tijd. Ik bedoel: wie durft dat nu nog met die crisis, een eigen zaak beginnen en een zware lening aangaan? En toch zegt Jason: 'Ik doe mijn gedacht en iedereen moet mij maar volgen.' En dat terwijl alles ook nog nooit zo onderhevig is geweest aan tendensen en impulsen als nu. Nooit eerder is er in de media zoveel over koks geschreven en gezegd, en mensen zijn daar heel gevoelig voor. Maar Jason trekt zich daar allemaal niks van aan en doet in J.E.F. gewoon wat hij wil.»

JASON BLANCKAERT «Wat ik bewonder aan Olly is dat hij alles zélf kan, niet alleen koken, maar ook plannen en organiseren. Mocht ik geen vriendin hebben, dan zou J.E.F. (de afkorting staat voor Jason en Famke, red.) al na zes maanden failliet zijn.»

DESRAMAULTS «En Olly's kennis van producten is ook ongelofelijk.»

OLLY CEULENAERE «Dat zal allemaal wel zijn, maar ik merk dat ik soms heel jaloers ben op het chaotische van Jason en Kobe, dat ze alles kunnen loslaten. Ik ben constant aan het denken en probeer op álles te letten.»

BLANCKAERT «Dat is precies wat wij zo appreciëren. Als we met drie op reis gaan, weten Kobe en ik: met Olly raken we altijd terug in het hotel (lacht).

»We vullen elkaar goed aan.»

HUMO Waarom zijn jullie dan niet met z'n drieën een zaak begonnen?

BLANCKAERT «Onmogelijk! Het zou binnen het uur boel zijn.»

DESRAMAULTS «Daarvoor houden we alle drie veel te hard vast aan onze eigen manier van koken. Wat wij maken is echt heel persoonlijk.»

CEULENAERE «De happenings met de Flemish Foodies doen we wel samen, maar...»

DESRAMAULTS «Dat is relaxed. Daar kunnen we een half jaar lang aan voorbereiden. Geen druk.»

CEULENAERE «Daar gaat het niet om presteren.»

HUMO Terwijl jullie in de keuken meteen beginnen te concurreren.

CEULENAERE «Tuurlijk.»

BLANCKAERT «We zijn heel competitief.» 

HUMO Kobe kreeg met In de wulf tot nu toe wel de meeste aandacht.

DESRAMAULTS «Ik ben dan ook wel de interessantste hier.»

BLANCKAERT «Zijn pr-machine werkt gewoon beter.»

HUMO Op dit moment heeft hij als enige een ster.

DESRAMAULTS «Je gaat nu toch niet over sterren beginnen, hè. Daar zijn we als Flemish Foodies echt niet mee bezig.»

HUMO In dit gesprek zul je mij toch een beetje moeten volgen. Dat ligt jou niet zo, geloof ik. Problemen met autoriteit?

BLANCKAERT «Ha, ha: dat is vlug. Na tien minuten heb je 'm al doorgeprikt.»

DESRAMAULTS «Ik heb een ster, oké, maar ik ben wel al zeven jaar bezig.»

BLANCKAERT «Neen: Kobe is gewoon heel goed. Wat hij doet is uniek.»

HUMO Ja. Ik las iets over duiven die eerst in het hooi moeten liggen.

DESRAMAULTS «Dertig dagen.»

HUMO En na dertig dagen is zo'n duif dan gaar.

BLANCKAERT «Nee, die is rot, helemaal verstorven.»

DESRAMAULTS «Hij is niet rot, maar rijp. Vroeger deden ze dat ook zo. Voor mij is dat dé manier om duif klaar te maken: op geen enkele andere manier zullen er zoveel smaken vrijkomen. Je moet niet zo fronsen. Je moet komen proeven.

»Weet je, vroeger hingen boeren een haas boven hun beerpunt. Door de enzymen van de koeienstront begon die haas dan langzaam af te breken en malser te worden – als het vlees bijna van het bot viel, was-ie goed. Zeg nu zelf: een hele oude Gouda heeft toch ook veel meer smaak dan van die jonge kaas?»

HUMO En je serveert desserts van varkensvlees.

DESRAMAULTS «Kijk, in het begin haalde ik mijn groenten en vlees bij boeren in de buurt, en daar luisterde ik graag naar verhalen over vroeger. Zij vertelden me hoe ze vroeger krokant gebakken spek met suiker aan de kinderen gaven. Ik heb dat gewoon een beetje heruitgevonden.»

Experimenteren met de smaak van vlees

Sfeer opsnuiven in Kobe's restaurant 'In de wulf'