Basejumper Cedric Dumont

Dumont was daarmee niet aan zijn proefstuk toe: hij heeft ongeveer tweeduizend sprongen gemaakt van gebouwen, zendmasten, rotsen, windmolens en bruggen.  'Het was een moeilijke sprong, heel technisch: onder aan de Arteveldetoren is er een bouwplaats, met vrachtwagens en graafmachines. Daar wil je niet op terechtkomen. En aan de andere kant van de toren ligt de E40: ook niet bepaald een goeie landingsplek.' 

"Zonder wc-papier ben ik verloren"

• HUMO Waar ben je in België al van afgesprongen?

  Dumont «Van bijna alle hoge torens in Brussel, genre Financietoren of Madoutoren. Van het viaduct van Vilvoorde: dat is nog altijd het wereldrecord van de laagste basejump. Vierendertig meter! Ik heb daar gesprongen met mijn parachute in de hand, zodat hij meteen openging toen ik viel. Ik denk niet dat iemand dat record nog zal verbeteren.»

• Dumont «De sprong is de kick, niet de mission impossible om te kúnnen springen. Ik heb gemerkt dat het veel makkelijker is om het gewoon te vragen.»

• HUMO Behalve je camouflagekunst is ook een rol wc-papier van levensbelang.

  Dumont «Om te weten hoe de wind waait. Als je van een gebouw wil springen, moet je altijd rekening houden met turbulentie, en die zie je niet als je honderd meter boven de grond staat. Daar kan het perfect windstil zijn, maar twintig meter lager kun je opeens een windstroom hebben omdat er toevallig een venster openstaat, en nog eens tien meter lager kan de wind uit de andere richting komen.

  »Dat is het grote gevaar bij basejumpen tussen gebouwen: je hebt geen seconde tijd om na te denken als je in de lucht hangt. Als je niet supersnel reageert, smak je zo tegen de muur of knal je door een raam.»

• HUMO Snowboarder Seppe Smits zei onlangs in Humo: 'Als ik in de lucht hang, draait de wereld minder snel.'

  Dumont «Zeer herkenbaar. Ik heb sportspychologie gestudeerd, en mijn thesis ging over over hyper awareness: er komt serotonine en adrenaline vrij in de rechterhersenhelft, waardoor je zintuigen volledig op scherp staan en je zó geconcentreerd raakt dat het lijkt alsof je in slow motion beweegt. In the zone, noemen sportmensen dat gevoel. Het is een verre herinnering aan ons bestaan als jagers.

  »Voor mij is de tijd dat ik in de lucht ben het middel om perfect in het nu te leven — de enige momenten dat ik me zo bewust van mezelf en mijn omgeving ben, zonder dat ik me laat beïnvloeden door anderen, door zorgen om wat ik deed of nog moet doen.»

• HUMO Je bent bang voor de dood, maar toch stort je je roekeloos in de diepte?

  Dumont «Niet roekeloos, wel gecontroleerd. Ik heb mijn angst leren begrijpen en controleren, en ik kan 'm uitschakelen omdat ik weet dat ik voor elke sprong perfect ben voorbereid: ik beheers de techniek en mijn materiaal is veilig. Wie geen angst heeft, is dom. Als je in een kooi met tijgers stapt om je moed en dus je gebrek aan angst te bewijzen, weet je niet wat je kan overkomen: hebben ze honger of niet? Zijn ze gewend aan mensen? Laat je ego thuis!»

• Dumont «Als ik hoor dat iemand is omgekomen, vraag ik de mensen die erbij waren altijd naar de precieze omstandigheden. Ik analyseer elk ongeval tot in de kleinste details. Dezelfde fouten komen altijd terug: te veel wind, fout berekende windstromingen, nieuw materiaal gebruiken zonder het te testen.

  »Mensen overschatten zichzelf, en dat loopt verkeerd af. Ik heb tweeduizend basejumps op mijn actief, en toch blijf ik twijfelen aan mezelf: twijfel is het beste medicijn tegen roekeloosheid, en zo voorkom je ongelukken.»

Basejump Arteveldetoren:

Klik op 'volgende' voor meer filmpjes: