Juan José Padilla: comeback van de eenogige stierenvechter

De gruwelijke beelden gingen de wereld rond; als u een sterke maag hebt, kunt u ze nog altijd bekijken op YouTube (zie onderaan).

'Had ik geweten wat ik nu weet, ik had mijn oog al veel eerder afgestaan'

Zijn leven verloor Padilla net niet, zijn linkeroog wel, en tot nader order is de hele linkerkant van zijn gezicht verlamd. Een zinnig mens houdt het dan voor bekeken, maar Padilla vocht terug: na vijf maanden en talloze operaties vierde hij een miraculeuze comeback - mét een ooglapje, zijn nieuwe handelsmerk.

Als voorbereiding op de grote corrida’s in Madrid en Sevilla doet El Ciclón de Jerez - 'De Wervelstorm van Jerez', zoals de aficionado’s hem noemen - eerst wat kleinere steden aan. Vandaag is dat Hellín, in het zuidoosten van Spanje, waar een mens vooral getroffen wordt door de leegheid van het landschap. Elke levende ziel is hier in de ban van Semana Santa, de Heilige Week. Processies en feesten moeten de economische crisis even doen vergeten.

Voor het hotel waar Padilla met zijn gevolg is neergestreken, blijkt iedereen al druk in de weer: de schoenen worden geblonken en de muleta – de befaamde rode flanellen cape - schoongemaakt.

We treffen de maestro - want alleen zo spreek je een torero aan - in een goeie bui. Het publiek in Arles heeft hem gisteravond in de armen gesloten. ‘Vier oren!’ meldt hij fier. Voor de leek: een moedige stierenvechter wordt beloond met één of twee oren van de stier. Uitzonderlijk wordt hij op de schouders de arena buitengedragen, en wacht hem eeuwige roem.

Juan José Padilla «Ik kom al lang in Frankrijk, maar zo’n ovatie had ik nooit verwacht. Hartverwarmend, het heeft me diep geraakt. Maar nu kijk ik uit naar vanavond. Torero’s leven van dag tot dag.»
 

Bekijk de gruwelijke beelden op 4.25 (waarschuwing: niet voor gevoelige kijkers!):