Overkoken met Jezus: de prinsen van 'Het Peulengaleis' rijden weer uit

14650_peul6.jpg

Hebben alle hamsters een penis? Wat voor weer was het toen Sergio voor het eerst op tv kwam? En kunt u uw seksleven verbeteren met een rol roofing?

Voor het antwoord op dat soort vragen kunt u altijd terecht bij de nieuwe tv-serie van 'Het Peulengaleis'. Naar goede gewoonte hebben de heren Bart Peeters (ja, in de zomer wordt hij weer vader!) en Hugo Matthysen zich onder toezicht van baron Stijn Coninx in een tuinhuis teruggetrokken, en tien tegen één is het resultaat eens te meer een portie onversneden Boechoutse waanzin.

HUMO: Of wordt het dit keer meer een serieus programma, in de stijl van Catherine Van Eylen?
MATTHYSEN
: 'Ik vrees dat het niet altijd bloedserieus zal zijn.'
PEETERS: 'Een programma in Catherine-Van-Eylenstijl zou natuurlijk het einde zijn: is dat niet waar wij allemaal van dromen? Maar ik vrees dat wij onze innerlijke structuur niet meer kunnen veranderen: daarvoor zijn Hugo en ik net iets te oud geworden. Diepe wendingen in ons leven mag je van ons niet meer verwachten.'
MATTHYSEN: 'Als Bart en ik samen iets doen, is het altijd van dattum. We kunnen de vlag wel een beetje veranderen, maar de lading blijft altijd dezelfde.'
PEETERS: 'Ik vrees - maar tegelijk ben ik er trots op - dat 'Peulengaleis III' naadloos zal aansluiten bij 'Peulengaleis II' en 'Peulengaleis I'.'

HUMO: Zitten er personages in die we al kennen?
PEETERS
: 'Eigenlijk komen alle personages terug, behalve De Satanisten. Ik zal niet beweren dat de Satan nu voorgoed verslagen is, maar sinds 11 september hebben andere mensen zich erop gesmeten: de wereldpolitiek. Het is nu bloedige ernst, dan is het niets meer voor ons.'
MATTHYSEN: 'Maar voor de rest is er veel bewaard gebleven: de Gamma, Yvonne & Yvette, Clement Peerens... En Jos Bosmans natuurlijk.'

HUMO: Pleegt Jos Bosmans een sluipende putsch op 'Het Peulengaleis' door een almaar groter deel van de zendtijd voor zichzelf op te eisen?
MATTHYSEN
: 'Dat zal er misschien ooit nog van komen. Overigens ben ik een absolute Bosmans-fan: dat is echt Bart Peeters op zijn best! Als ik er zelf niets mee te maken had, zou ik alleen al daarom naar 'Het Peulengaleis' kijken, al de rest zou ik er met plezier bijnemen. Maar in de nieuwe serie is de 'Jos Bosmans Show' niet echt langer, er zitten alleen nog meer personages in.'
PEETERS: 'Wij vinden het almaar grappiger almaar meer mensen uit te nodigen om mee te doen. Binnen de 'Jos Bosmans Show' is het ook helemaal geen probleem om iemand te vragen: 'Zou u even voor half man-half kersenboom willen spelen?' De gemiddelde acteur heeft dan zoiets van: 'O ja, geen probleem!' Rond Jos Bosmans hangt een soort code waardoor alles bespreekbaar wordt. Een actrice vragen of ze haar zes schaamluizen live ter beschikking wil stellen van de zoo van Planckendael, doe je makkelijker in een Jos-Bosmanscontext dan in een programma gepresenteerd door Catherine Van Eylen.»

HUMO: Kun je meteen ook de nieuwe personages even voorstellen?
PEETERS
: 'Heb je een uurtje?'
MATTHYSEN: 'Wij hebben er een hele reeks tussendoor-personages ingestopt: van mensen die nooit naar de Efteling zijn geweest tot kleurenblinde pelsjagers.'
PEETERS: 'We hebben er een sport van gemaakt verschrikkelijk veel nieuwe personages te introduceren - soms heel kort, zoals de heer Bodifee, wiens diepste wens het is een eekhoorntje te zijn, maar de wereld begrijpt hem niet en dan wordt hij heel erg boos.
Ook geheel nieuw is mevrouw Muriël Jeuninckx, gespeeld door Els Dottermans. Zij is getrouwd met Ludo, een man die hoofdredacteur is van de culturele bijlage van een kwaliteitskrant, maar wiens hoogste betrachting het is zoveel mogelijk manieren te ontdekken om zich van punt A naar punt B te bewegen met een kruiwagen én een plateau vol pinten. Als je er diep over nadenkt is dat onmogelijk, want om een kruiwagen voort te bewegen heb je in principe je beide handen nodig.'
MATTHYSEN: 'Vergeet vooral ook Tine Embrechts niet. In de gedaante van Kristel Meulepas brengt zij een volstrekt nieuw soort muziek: informatieve jazz.'
PEETERS: 'Als Kristel Meulepas begint te zingen, vloeien er meer tranen dan bij Ella Fitzgerald! Het zou mij niet verbazen dat zij de grote revelatie van 'Het Peulengaleis' wordt. Tine is ondertussen tot de messen en vorken gaan behoren, het vaste huisgerei van 'Het Peulengaleis'. Wij zijn daar geweldig blij mee, want zij begrijpt ons - het is aandoenlijk dat te mogen vaststellen.
Overigens is er ook een nieuw personage van Hugo dat ik een geweldig warm hart toedraag: Wutgew Van Hemelwijck, een natuuwexplowatow met een klein linguïstisch probleem.'
MATTHYSEN: 'Vorig jaar zat in 'Het Peulengaleis' al een zekere Vervoort, een filmcomponist. Die komt nu ook terug - of beter: hij komt terug in de gedaante van al zijn broers.'
PEETERS: 'Hij blijkt namelijk nog acht identieke broers te hebben - Julien, Felicien, Dwight... - die zowat alles zijn, van klompenmaker over psychologisch coach van duiveneieren tot stervensbegeleider van hun eigen broer.'
MATTHYSEN: 'Aangezien ik die Vervoorts allemaal speel, lijken ze in hoge mate op Clement Peerens - in elk geval wat de manier van spelen betreft. Ik hoop dat niemand het merkt, maar eigenlijk kan ik alleen maar Clement Peerens spelen of, als ik met een falsetstem spreek, Yvonne en Yvette. Ik moet mij erbij neerleggen dat acteren mijn winkel niet is.'
PEETERS: 'In het geval van Hugo is dat natuurlijk pure bescheidenheid, want eigenlijk is hij een heel groot acteur. Op de set worden wij weleens overvallen door methodische twijfel: betreft het hier nu Hugo zelf, of zijn personage? De wereldvisie van Clement Peerens bijvoorbeeld vertoont wonderlijke overeenkomsten met die van de echte Hugo. Ronny Mosuse en Tine Embrechts heb ik weleens de slappe lach zien krijgen, ik hoorde hen denken: 'Hij heeft nu wel een snor opgeplakt, maar eigenlijk horen we Hugo Matthysen hier bezig!' Als Gamma-jeanet moet Hugo altijd iets in zichzelf overwinnen, dan moet hij iets wegslikken. Maar soms valt hij zo organisch samen met zijn personage dat je er bang van wordt.
Ik denk ook dat er in de wereld heel weinig mensen zijn die zo'n grondige hekel hebben aan de natuur als die Vervoort waar we het net over hadden. Behalve Hugo: die kan zo tegen de natuur fulmineren, dat je op de duur gaat kotsen van het feit dat alle bomen groen zijn.'

PEETERS: 'Maar goed, wij hebben altijd al vragen gehad bij ons eigen acteurschap. De echte method acting is ons niet gegeven, wij zijn Dustin Hofman en Laurence Olivier niet. Maar we hebben wel de pretentie dat we de beste acteurs uitnodigen die hier rondlopen, denk maar aan oude rotten als Warre Borgmans en nu ook Els Dottermans. En daarnaast is er de jonge generatie, zeg maar de Kakkewieten: Tine Embrechts, Pieter Embrechts, Adriaan Van den Hoof, Dimitri Leue... Mettertijd is er zowaar een soort discipline in onze samenwerking met die mannen geslopen. Een vuistregel zegt: hoe geschifter de sketch, des te nauwgezetter hij moet worden opgenomen - en dat begint nu zoetjesaan te lukken. Het is ooit wel anders geweest. Bij 'De liegende dozen' - een live-show - is het ooit gebeurd dat we voor een buitenopname in de sneeuw voor al onze cameramensen plastieken botten hadden klaargezet - erg handig om door de sneeuw te dabben. Dus tijdens de uitzending snellen die mannen op kousenvoeten naar hun botten... en stellen vast dat die er niet meer staan! Dus moesten ze op kousenvoeten de sneeuw in. En - dat kenschetst de toen nog jonge Kakkewieten helemaal - de volgende scène kwamen zij allemaal fluitend op als kaboutertjes met plastieken botten aan. Die hadden ze toevallig bij de deur zien staan, dus te elfder ure hadden ze die maar aangetrokken. Dat is gaandeweg veranderd, die mensen hebben nu allemaal zelf hun eigen euh, blinkende (zoekt juiste woord)...'

HUMO: Rubberlaarzen?
PEETERS
: 'Nee, theatervoorstellingen - ze zijn volwassen geworden.'

HUMO: Hebben jullie ook nu weer veel materiaal opgenomen in het tuinhuis van Bart, of zijn jullie op locatie geweest in Marbella?
MATTHYSEN
: 'Een groot deel hebben we bij Bart thuis gefilmd, behalve Jos Bosmans, daar hebben we echt een grote tv-studio voor nodig. En natuurlijk waren er ook weer buitenopnamen. Ik ben er voorstander van 'Het Peulengaleis' een beetje buiten de bewoonde wereld te situeren, in the middle of nowhere.'
PEETERS: 'Soms zie je uitgestrekte landerijen, maar die bevinden zich, in alle eerlijkheid, vlakbij ons huis en worden gemeenzaam Den Boshoek genoemd. Er staat een elektriciteitspaal, de 195, die eigenlijk dient voor hogere intelligenties. Om de een of andere reden bevinden al onze buitenlocaties zich op hoogstens vijftig meter van de 195, Vinkenstraat, Boechout.'

HUMO: Zitten er dit keer items in die zich tot een 'Koken met Jezus'-achtige controverse lenen?
MATTHYSEN
: 'Controverse? Dat was meer een storm in een glas water, een eenmansactie in komkommertijd - al had ik die toen ook absoluut niet verwacht. Als men ergens over zal struikelen, is het wel over het hele concept: ik kan mij voorstellen dat er kijkers zijn die zich ergeren aan de toon van het geheel, de schijnbare chaos, het absurdisme. Er zijn gewoon mensen die daar fysiek niet tegen kunnen.'
PEETERS: 'We hebben een jaar lang aan deze serie gewerkt, weliswaar met tussenpozen. Daardoor wordt er soms nog over franken in plaats van euro's gesproken. Misschien gaan mensen zich daar wel aan ergeren? Hoewel, eigenlijk kun je nog geen grappen maken in euro: als je een bepaald bedrag noemt, begint iedereen meteen om te rekenen, dan is de grap er al af.
Je gelooft het nooit, maar 'Het Peulengaleis' wordt ook ge-Censydiam-d. En wat blijkt daaruit, behalve dat het in grote mate een vrouwenprogramma is? Dat mensen zich eraan ergeren dat ik over 'mijn' kilometersgrote landerijen zit te stoefen. Mijn vader zei het al: 'Manneke, ge moet oppassen met liegen!

HUMO: Het verbaast me dat 'Het Peulengaleis' in hoge mate een vrouwenprogramma is.
PEETERS
: 'Tot onze vaste aanhang mogen wij zeer veel zelfbewuste dames rekenen, en daar zijn we bijzonder trots op. Volgens mij komt dat doordat in het universum van 'Het Peulengaleis' mannen een beetje worden voorgesteld als domoren en losers, en vrouwen veeleer als intelligent. Ik overdrijf nu een beetje: Tine speelt ook weleens een vrouwelijke schlemiel, maar toch...
Overigens is uit dat onderzoek ook gebleken dat onze bescheiden maar zeer fijne doelgroep vrij actief is: in het weekend gaan ze weleens naar concerten en zo. De herhaling van 'Het Peulengaleis' zit nu op maandag in plaats van zaterdag, en daar zijn we God en zijn plaatsvervanger op aarde, Leo De Bock, erg dankbaar voor.'

HUMO: Heeft regisseur Stijn Coninx jullie gewoontegetrouw voor allerlei rampen behoed?
MATTHYSEN
: 'In principe laat Stijn ons gewoon doen, maar het gebeurt weleens dat je iets wilt doen dat om de een of andere reden niet 'werkt'. Dat kan in een klein detail zitten, en Stijn kan meesterlijk analyseren waarom een grap niet werkt. In ons item over porno bijvoorbeeld is de grens tussen grappig en plat heel dun en Stijn voelt dat perfect aan. Hij weet bij wijze van spreken netjes uit te rekenen dat het woord 'pijpen' in een bepaalde scène twee keer te veel is gevallen. Ja, Stijn is ons absolute ijkpunt.'
PEETERS: 'Hij is de baas. Af en toe spreekt hij ons streng toe - en gelukkig maar. Maar daarnaast is Stijn ook een grappig en heel sociaal man. Het klinkt misschien onnozel, maar de genoeglijke sfeer tijdens de middagpauze kan de kleur van een hele opnamedag bepalen. Soms is 'Het Peulengaleis' hard werken, maar met Stijn erbij heb je 's avonds altijd het gevoel dat je naar je hobbyclub bent geweest.'

HUMO: Krijgen we voortaan geen 'Leugenpaleis' meer op de radio, maar wel elk jaar een 'Peulengaleis' op tv?
MATTHYSEN
: 'Wij denken nu volop na over een vervolg op tv. Maar wat de radio betreft, ziet het ernaar uit dat het voorgoed afgelopen is.'
PEETERS: 'Wij zijn volstrekt onbetrouwbaar wat mededelingen hieromtrent betreft. Ik denk dat wij ongeveer tien keer ontroerd afscheid hebben genomen van 'Het Leugenpaleis', met tranen in de ogen, echt heel gemeend, zo van: 'Vaarwel, wij zien elkaar nooit meer terug.' En het jaar daarop begonnen we vrolijk fluitend opnieuw. Vertrouw op dat vlak geen enkele uitspraak uit onze mond!'

Staf Herten

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven