Het duivelskoppel Fourniret: de verborgen rol van Monique Olivier

'Zonder zijn vrouw had hij wellicht nooit gemoord'

(Humo 3523, 11 maart 2008)

Zij, die voor de buitenwereld altijd de meelijwekkende, onderworpen vrouw was, la femme soumise, speelde in de criminele carrière van Fourniret een cruciale rol, zo blijkt uit het onderzoek van het Franse gerecht. De Fournirets moeten zich eind maart op hun proces in het Franse Charlesville-Mézières verantwoorden voor in totaal zeven moorden, waaronder die op het Belgische meisje Elizabeth Brichet (12).

'Panorama' brengt zondag een aangrijpende reportage over de criminele carrière van Michel Fourniret, en over de onderschatte rol van Monique Olivier. VRT-journalist Pascal Seynhaeve ging praten met de familie en de advocaten van slachtoffers, en volgde met hen een stukje van het traject van het duivelskoppel.

Seynhaeve «We hebben de akte van beschuldiging al kunnen inkijken, en daaruit blijkt dat Monique Olivier ook in verdenking wordt gesteld van de moord op Jeanne-Marie Desramault (22). Tot nu toe dacht men dat niet meer dan 'medeplichtig' was; ze zorgde er alleen maar voor dat Fourniret zijn ding kon doen: ze lokte de meisjes mee in haar auto, ze zorgde ervoor dat haar man seksueel opgewonden raakte voor de verkrachtingen... Het was altijd 'helpen'. Maar haar rol ging dus blijkbaar toch verder.

»Jeanne-Marie werd op 18 maart 1989 ontvoerd door Fourniret, die haar thuis wilde verkrachten, in het bijzijn van Olivier. Dat lukt niet. Jeanne-Marie stribbelt te hard tegen en er ontstaat een vechtpartij. Fourniret kan haar nog nauwelijks in bedwang houden - het is een klein tenger ventje. Terwijl hij Jeanne-Marie probeert te wurgen, roept hij de hulp in van Olivier. Die komt erbij en plakt de mond en neus van Jeanne-Marie dicht met tape, waarna het meisje stikte. Olivier wordt ook medeplichtig geacht aan vier andere moorden en een reeks ontvoeringen en verkrachtingen.»

Seynhaeve «Deskundigen die haar hebben onderzocht, zeggen van wel. Het begint al bij de kennismaking in 1987: ze reageert op een advertentie van Fourniret in het katholieke weekblad Le Pélérin: 'Gevangene wil met personen van om het even welke leeftijd corresponderen om eenzaamheid te vergeten.' Olivier schrijft een brief naar Fourniret, wetende dat hij voor 17 pedoseksuele feiten zal worden veroordeeld. Ze komt zelfs naar de rechtbank om hem de hand te schudden.

»In de brieven die ze naar elkaar schrijven in Fournirets gevangenisperiode zullen de twee uiteindelijk een soort crimineel pact afsluiten. Fourniret komt ervan af met een celstraf van drie jaar en zeven maanden. Zes weken nadat hij vrij is gekomen, pleegt hij zijn eerste moord.»

Seynhaeve «Zij ging op zoek naar het eerste maagdelijke slachtoffer, en dat werd Isabelle, die het ongeluk had een beetje op Monique Olivier te lijken. 'Michel had me iemand gevraagd die er uitzag zoals ik, omdat het dan zou lijken alsof ik de maagd was,' zegt ze daarover in een verhoor. Olivier overtuigt het meisje om in haar Peugeot te stappen omdat ze zich niet goed voelt en hulp nodig heeft. Het meisje stapt nietsvermoedend in, en stelt zich niet al te veel vragen: een vrouw alleen in de auto, wat kan er misgaan? Iets verder staat Fourniret, zogezegd met autopech langs de kant van de weg te liften. Monique Olivier zegt: 'Tiens, laten we die arme man ook meenemen.' De Fournirets nemen het meisje mee naar hun thuis in Saint-Cyr-les-Colons. Daar zal Fourniret Isabelle in het bijzijn van zijn vrouw wurgen.»