 |
 |
 |
Rocky kent geen genade voor de groepen die meteen afvallen: 'Mijn advies voor Second Nurse: vast werk nog niet opgeven, jongens. Het kàn, een leven zonder rock'n'roll!'
De lichting van 1996 mag er wezen, met finalisten Arid en An Pierlé die net naast een podiumplaats grijpen. In een deelnemersveld dat anno '96 niet zelden de stempel draagt van groepen als Smashing Pumpkins en Pearl Jam zorgt de verschijning van Pierlé voor opschudding:
'De slotact in Hoboken bleek iets bijzonders, te weten: An Pierlé, een deerne die zich trieste liedjes kreunend en kirrend op de piano begeleidde. Het Herman Teirlinck-gehalte in haar set deed mijn mentale wijzertjes bruusk in het rood springen en men kan zich hardop afvragen wat de wereld hééft aan een Vlaamse kloon van Tori Amos, maar haar inzet en moed wisten respect af te dwingen.'
Pierlé is dé sensatie van Humo's Rock Rally 1996, maar zoals wel vaker het geval is bij sensaties, zijn de meningen verdeeld. Novastar overklast de concurrentie in de finale, en tegen dan hebben ze ook al een evolutie achter de rug. In de preselecties luidt het nog: 'hun bakkes hadden ze niet mee (rond een pokertafel valt meer expressie op de gezichten te bespeuren dan op bij deze heren)'; in de halve finales maken ze al wat meer indruk: 'Die Stem! Een beweeglijke, niet van haar stuk te brengen, geen klein beetje de keel toesnoerende Adam Duritz/Neil Finn-achtige, hese falsetto.'
 |
1. Novastar |
2. Tom Helsen |
3. Sheffield Wednesday |
0 reacties
reageer ookReageer ook