Lekker flirten

Yasmine « Ja, ik vind dat plezant. Als mensen zeggen: ik vind jou een goeie zangeres of presentatrice, dan heb ik iets van: yes, prettige bevestiging. Ik denk anders wel dat ik die aandacht zou kunnen missen, als dat moest. De ploeg missen, dat zou moeilijker zijn. Da's zo'n toffe bende. Onlangs nog hadden we een teambuildingweekend: voor veel werknemers is dat een verplichte hap, wij hebben ons geamuseerd als chirojongeren op kamp. Heerlijk. Ik denk dat Martine (Prenen, presentatrice van 'De rode loper' tot ze eind 2006 door de VRT werd ontslagen, red.) net die ambiance nu het meeste mist.»

Yasmine « Als het iets had uitgemaakt, zou ik dat zeker gedaan hebben, maar de beslissing over Martine lag niet in mijn handen. Ik kon alleen maar publiekelijk laten weten hoe jammer ik het vond. Dat heeft Martine trouwens veel deugd gedaan. Ze is op jonge leeftijd moeder geworden, en daardoor is ze zo'n warme moederkloek die iedereen onder haar vleugels neemt. Nu waren de rollen tussen ons even omgedraaid. Daar hebben we heel erg om kunnen lachen. Maar het blijft klote dat ze weg is.»

Yasmine « Bang ben ik niet, maar de gedachte dat het vroeg of laat ophoudt spookt wel vaak door mijn hoofd. Vroeger werd ik daar onrustig van, nu niet meer. Als ik de bui voel hangen, zal ik de eer aan mezelf houden. Dan ga ik gewoon iets anders doen. Geen idee wat, maar dat wijst zichzelf dan wel uit. Zoveel vertrouwen heb ik in mezelf. Goed hè?»

Yasmine « Ach, je weet waar je voor kiest als je aan een leven in het openbaar begint. Dan moet je achteraf niet zeuren.»

Yasmine « Nee. Ik vind dat grappig. Fijn om te horen zelfs, want dat betekent dat ik nog steeds sex-appeal heb. En dat is, zeker na zes jaar samen met dezelfde partner, erg prettig om vast te stellen. Niet dat ik uit ben op die kick. Iedereen die mij goed kent, wéét hoe trouw ik ben. Laat ze dus allemaal maar lekker fantaseren.

» Wat ik mij wél afvraag: met wie pleeg ik die zogezegde ontrouw dan? Dat vertelt niemand er ooit bij (lacht).»

Yasmine « Geen idee. Het zal er wel mee te maken hebben dat ik durf te flirten. Als ik een madam aan de toog zie staan die mij fysiek aantrekt, dan kan ik er echt van genieten om haar complimenten te geven. Zeker als zij het weet te waarderen. Maar da's allemaal zeer onschuldig.»

Yasmine « Natuurlijk. Ik heb het al meegemaakt dat Marianne gecharmeerd was door een andere vrouw, hoor. Zo lang ze wat staan te praten, kan ik het hebben. Maar stel dat ze opeens samen zouden verdwijnen en ik ben ze een uur lang kwijt, dan moet ik overgeven. Echt waar. Trouw vind ik heel belangrijk. Al geef ik toe dat ik vroeger weleens tegen dat heilige principe gezondigd heb.»

Yasmine « Enorm. Ik kan zoiets niet verticaal klasseren en doen alsof er niks gebeurd is. Anders was het leven veel simpeler: dan had je alleen de herinnering aan een lekker en spannend avontuur en dat was dan dat. Maar ik had enorm last van schuldgevoel. En: niet het lef om mijn zonde op te biechten.

» Uiteindelijk kwam het toch altijd uit. Dan voelde mijn partner: zij is niet hier, en dan duurt het nooit lang voor de puzzel in mekaar valt. Voor alle duidelijkheid: ik ben niet trots op die wapenfeiten.»

Yasmine « Mijn katholieke opvoeding heeft vruchten afgeworpen, ja (lacht). Ik haat mezelf erom, maar het is sterker dan mezelf. Als ik een gesprek voer met een vriendin, voel ik me achteraf ook heel vaak schuldig omdat ik te veel over mezelf heb gepraat, of omdat ik niet de juiste woorden vond. Zo ver gaat dat. Op zulke momenten stel ik me echt de vraag: ben ik wel een goed mens? Maar ik probéér. Echt.»

Yasmine « Dat, en geconfronteerd worden met al die trieste, gekwetste mensen die er op deze bol rondlopen - en dat zijn er enorm veel. Ik ben erg gevoelig voor het leed van anderen. Ik merk het meteen, en ik pak het zelf binnen. Ik ga mee de dieperik in. Omdat ik het zo erg vind voor die ander, én omdat ik me ermee identificeer. Geen idee waar dat vandaan komt, dat heb ik altijd gehad.»

Yasmine « Dat ik in staat ben om passie te voelen, in de breedste zin van het woord. Als ik mijn vrouw zie of prachtige muziek hoor, dan geeft me dat een heel sterk wauw-gevoel. Dan word ik opgeslokt door een immense roze wolk en laat ik me heerlijk meedrijven. Oké, ik klink weer melig, maar zo voelt het.

» Ik heb het ook vaak als ik 's nachts met een Duvel in de hand aan de toog sta. Daar kan ik zó van genieten. Mijn madam ziet dat in mijn ogen: dan gaat zij al naar huis en gunt ze het mij nog even. Dat soort lichtheid die - toegegeven - vaak gepaard gaat met milde dronkenschap is belangrijk voor mij; 't is een natuurlijk tegengewicht voor de zwaarte in mijn hoofd. Na drie Duvels is alles mooi, zelfs het leven (lacht). Waarmee we dus kunnen besluiten: eigenlijk ben ik gewoon een alcoholist (lacht hard).»