Vermist op de Hoge Venen

Sinds maandagavond 19 januari wordt er een man vermist in de Hoge Venen. Raoul Vanderdonck (40 jaar, getrouwd en vader van een zoonfje van twee) parkeerde zijn auto in de buurt van het dorpje Sourbrodt en trok erop uit om een wandeling voor te bereiden voor een groepje collega's van het rusthuis waar hij werkte. lets na zessen belde hij naar zijn vrouw om te zeggen dat hij wat later zou zijn 'en dat hij nog een heel eind moest stappen tot aan de auto'. Toen zijn vrouw hem later belde om te horen waar hij bleef, kwam er geen antwoord meer op de gsm. Sindsdien zijn er zoekacties geweest waaraan meer dan honderd vrienden en familieleden hebben deelgenomen, het leger en de politie hebben een helikopter en speurhonden ingezet, maar van de vermiste is een maand later nog altijd geen spoor gevonden.

"'Je valt, je zakt weg in het veen - en je wordt onherroepelijk verzwolgen'"

Humo sprak met Jean-Marie Groulard (73), een man die de Hoge Venen kent als zijn achtertuin. Als kind zwierf hij er al rond en als natuurgids van Les Amis de la Fagne heeft hij er duizenden wandelingen begeleid. Ook bij de politie is Groulard goed bekend, 'c'est un vrai fagnard, hij heeft een passie voor dat landschap en hij kent er alle verraderlijke plekken'. Groulard heeft aan de zoekacties naar Vanderdonck deelgenomen.

GROULARD «De auto van die man stond aan de parking van Bosfagne. Daar is een brandgang tussen twee bossen, en daarom denken we dat hij die route gevolgd is naar la Fagne wallonne. Die 'fagne' is niet wild of slecht toegankelijk, dat is een van de klassieke veengebieden waar veel wandelaars naartoe gaan.»

HUMO Is hij laat vertrokken?

GROULARD «Het moet rond halfvijf zijn geweest, want iemand van Waters en Bossen is om vier uur langs de parking gereden en toen stond die auto er nog niet.

Halfvijf is een laat vertrekuur in de winter, het is al aan het schemeren en om zes uur wordt het stevig donker in het bos. Maar volgens zijn familie was hij geen zondagstoerist, hij was een ervaren wandelaar en hij kwam vaak in de Hoge Venen. Hij droeg ook een opvallende rode jas, maar desondanks heeft de helikopter hem niet kunnen vinden in de open vlakte van het veen, en wij hebben hem niet gevonden in de aanpalende bossen.»

HUMO Hoe kam je een bos uit?

GROULARD «Je maakt een ketting met een persoon om de drie a vijf meter, je stapt op een lijn vooruit, en met een stok duw je dan biezen, varens en takken opzij om te zien of er iemand ligt. Je let ook op blikjes, papiertjes van snoep, afgebroken takken, wc-papier, uitwerpselen, elke anomalie in die omgeving wordt van nabij bekeken. Het is al gebeurd dat iemand stukjes papier of zakdoek op takken had gespiest om een spoor achter te laten voor de hulpverleners.

» Volgens mij heeft hij een grote boodschap moeten doen. Daarvoor heeft hij de beschutting van een sparrenbosje gezoeht, en bij het verlaten van dat bosje is hij in de verkeerde richting gestapt en verdwaald.»

HUMO Wie twintig meter verderop in de bosjes gaat zitten, die verdwaalt toch niet op die korte afstand?!

GROULARD «Op vijf meter kan je daar verdwalen! Je vergist je even van richting, je stapt en je stapt, je vindt de weg niet meer, je gaat terug, je ziet weer niks dat je kent, en daar sta je dan in dat bos, ineens ben je gedesoriënteerd.

» De vraag is nu: waar is hij naartoe gestapt en wat is hem onderweg overkomen? Is hij moe geworden, gaan liggen en omgekomen van de kou? Of heeft hij al stappend een hartaanval of een beroerte gekregen? In elk geval moet hij in een zeer dicht sparrenbos gesukkeld zijn, anders hadden we hem al gevonden.