© Koen Bauters

Exclusief: Humo sprak met Frank Vandenbroucke

Uit: Humo 3490, 24 juli 2007

Het gaat weer hard in het parallelle universum van Frank Vandenbroucke. In één maand tijd was er een bijna fatale zelfmoordpoging, een collocatie en een beschuldiging wegens ontvoering van een minderjarige. Hoe sterk is de eenzame fietser nog?

'Ik kan de Tour nog winnen'

Het miezert in de stationsbuurt van Le Mans. En het ziet er niet naar uit dat het snel zal opklaren: géén Frank Vandenbroucke of Bernard Sainz op de afspraak. En ook de telefoon nemen ze niet op. Het wordt een lange zit in Café de la Gare.

De Fransman Bernard Sainz, bijnaam dokter Mabuse, is de vaste toeverlaat van Frank Vandenbroucke. Als die weer eens in de rats zit, is hij welkom op Sainz' afgelegen landgoed in de diepe en ondoordringbare wouden van Normandië, waar zoals bekend de beste toverdrank wordt gebrouwen. Het Franse gerecht jaagt al járen op Sainz: hij zou de spin in het web van een internationale dopingsmokkel zijn, al is er voorlopig niet veel bezwarend materiaal. Hij zou ook een dokter zonder diploma zijn. Dat is allicht wél juist: Sainz is naar eigen zeggen een specialist in de homeopathie, de acupunctuur en de natuurgeneeskunde, maar zijn diploma's worden niet erkend door de Franse overheid. En wat helemaal juist is: hij is een vriend van de renners. Sinds hij begin jaren zeventig werkte voor Gan-Mercier, het team van Raymond Poulidor en Joop Zoetemelk, heeft hij de grootste kampioenen over de vloer gehad voor zijn legendarische 'homeopathische druppels'.

Nu zit Vandenbroucke dus bij Sainz: niet zozeer om de druppels, wel om te bekomen van een mislukte zelfmoordpoging een maand geleden - het trieste dieptepunt van zijn turbulente scheiding van Sarah Pinacci. Na drie opnames in drie ziekenhuizen wil hij zichzelf terugvinden. Maar vandaag geven hij en Sainz dus geen teken van leven.

Tot de telefoon gaat: Sainz, die zich uitgebreid verontschuldigt omdat ze nog niet opgedaagd zijn. Hij moest vandaag onverwacht op een proces in Rennes verschijnen - een geding met de watermaatschappij, vandaar. En of we over enkele uren nog eens willen terugbellen, straks heeft hij vast meer nieuws. Zo gaat dat de hele dag.

's Avonds krijgen we de raad alvast naar Surdon te sporen, een negorij in het hart van Normandië. Morgenochtend zal hij ons daar oppikken en naar zijn geheime adres brengen, dat lukt zeker. In Surdon blijkt één huis te staan, godzijdank een hotel.