Manu Verreth, Jomme Dockx uit 'De collega's'

Kimmeke

HUMO Intussen bent u gepensioneerd, u hebt nu alle tijd van de wereld om zelf tv te kijken.

VERRETH « Ik heb nu meer vrije tijd, maar de televisie domineert mijn leven niet. Ik zeg nooit: 'Wat gaan we van de week allemaal bekijken?' of: 'Dit programma maakt mijn week goed!' Mijn dochter heeft een manège, bij haar ga ik graag de kinderen oppassen. En 's avonds krijg ik vaak bezoek, dan gaan we gezellig kaarten of we slaan een babbeltje.

» Maar als ik niets om handen heb, kijk ik met plezier naar 'Blokken' op Eén. Ben Crabbé vind ik één van onze beste presentatoren: hij houdt het nu al zolang vol en is geen seconde vervelend! 'Het journaal' probeer ik ook altijd te zien, net als 'TerZake' op Canvas. En daarna is er 'Thuis' - mijn vrouw is een grote fan. Dat zijn zowat de programma's die ik alle dagen probeer te volgen. Voor de rest kijk ik meestal naar de VRT, want de reclame op de commerciële zenders stoort mij. Vrijdag bijvoorbeeld kijk ik op Eén naar 'Het leven zoals het is' over Planckendael.»

VERRETH « Ja, ik ga er vaak naartoe met de kleinkinderen. Vroeger had ik een erg nauwe band met Planckendael - ik ben er ook peter van een paar zebra's. Als er in het MMT een schoolvoorstelling was, probeerden we dat te combineren met een bezoek aan Planckendael. Tijdens de wandeling in het dierenpark gaven wij dan al wat uitleg bij de voorstelling: waarom we ze hadden gemaakt, waar ze over ging. Vooral bij technische scholen was dat nuttig, want daar werden de leerlingen minder goed voorbereid op een theaterbezoek.»

VERRETH « Dat is mijn Pasen van de sport, de hoogdag van het sportjaar! Milaan-Sanremo is niet alleen het begin van de lente, vroeger was het ook echt het begin van het wielerseizoen. Ik herinner mij nog dat we thuis allemaal rond de radio zaten om naar de rechtstreekse reportage te luisteren.

» Maar zaterdagmiddag is er op Eén ook een programma dat ik zelden mis: 'TV Brussel', het weekoverzicht van de regionale zender. Ik vind het boeiend om te weten wat er in Brussel gebeurt. Meestal staat het aan terwijl ik het middageten klaarmaak. En in de vooravond kijk ik graag naar 'Vlaanderen vakantieland'.»

VERRETH « 'Het leven zoals het is' gaat nu over adoptie. Dat thema heeft mij mijn hele leven lang geboeid. Ik heb ooit nog geprobeerd twee kinderen te adopteren, maar uiteindelijk is de vader - een Nederlander - voor zijn rechten opgekomen en heb ik de kinderen naar het Nederlandse gerecht moeten brengen. Met de kinderen heb ik geen contact meer, maar het onderwerp laat mij niet los. Na die hele episode voelde ik mij een beetje verslagen, waarschijnlijk speelt nu ook het idee: 'Waarom is het bij ons mislukt en lukt het bij een ander wél?'

» Later op de avond is er 'Studio 1', het voetbalmagazine met Tom Coninx. Het voetbal volg ik op de voet - ook de wedstrijd die Canvas zondagavond uitzendt.»

VERRETH « Formule 1 heeft mij nooit veel gezegd, maar het tennis volg ik fanatiek - al lang voor de grote successen van Justine Henin en Kim Clijsters. Kimmeke heb ik lang geleden al aan het werk gezien. Haar vader, de Lei, heeft nog bij KV Mechelen gespeeld, uit die tijd ken ik hem. En ben ik vroeger eens met de kleinkinderen naar zee geweest toen Kim en haar zusje in Middelkerke het toernooi voor -16-jarigen kwamen spelen. Ik heb Kim lang niet meer gezien, maar ik heb toch nog altijd het gevoel dat ik haar persoonlijk ken.»

VERRETH « Ik geef ze nog altijd het voordeel van de twijfel, maar ik vind ze nogal ingewikkeld. Hopelijk blijkt achteraf dat die ingewikkelde structuur noodzakelijk was. De personages op zich vind ik niet zo sterk, maar misschien wordt het nog een spannende thriller: iets in de zin van 'Tien kleine negertjes', waarbij het ene personage na het andere wegvalt. Ik ben er zondag nog over bezig geweest met Joske, mijn vrouw: 'Wat moeten we daar nu mee doen?' En zij wist het ook niet. Ze is anders nogal een aanhanger van Tom Lenaerts, maar dit keer zei ze...»

JOSKE (op de achtergrond) « Geduld!»

VERRETH « Geduld, ja, want eigenlijk is het nog te vroeg om te oordelen. Tom Lenaerts heeft de kijkers zelf gevraagd geduld te hebben - en dat hebben we.

» Na 'De parelvissers' is er ook nog 'Witse' en 'Studio 1', dus alles samen wordt het een mooie tv-avond!»

VERRETH « Nee, geef mij maar 'De moeder van mijn dochter' op Eén. Daarin gaat Annemie Struyf in Kenia op zoek naar de geschiedenis van haar adoptiedochter. Die serie wil ik zeker zien - je kunt al raden waarom.»

VERRETH « Zeker! Ik ben geboren in 1940. En sinds ik kan horen, hoor ik over die oorlog praten. In alle huiskamers werd er nog jaren over nagepraat: tot mijn twaalfde heb ik niks anders gehoord! Bij ons thuis in Mechelen stond de deur altijd open, iedereen kwam zijn verhaal doen. Wij woonden ook vlak bij de Dossin-kazerne, waar duizenden joden werden samengebracht: ik heb die treinen nog gezien, de volgeladen vrachtwagens... Die oorlog laat mij niet los, ik ben er té kort bij geweest.

» Na die documentaire over Göring is er iets totaal anders: 'De rechtvaardige rechters', een programma dat mij geweldig amuseert.»

VERRETH « Daar kijk ik met veel belangstelling naar, want ik wil weten hoe het daar toegaat. De kleinkinderen groeien snel op: mijn kleinzoon doet straks al zijn plechtige heilige communie!»

VERRETH « Gisteren ben ik toevallig nog bij de ursulinen in Mechelen geweest. Daar kon ik vaststellen wat voor prachtige scholen wij hebben: de discipline in die klas, de beleefdheid van die kinderen... Als ik dan zo'n feuilleton zie, denk ik: 'De ursulinen in Mechelen zijn toch niet abnormaal streng? Dat kan toch niet zó uitzonderlijk zijn?' Waarom laten ze die klas dan niet eens zien? De lerares die ik daar ontmoet heb, had een natuurlijk gezag; maar in '16+' zie je een leraar die door zijn leerlingen wordt opgevreten! Natuurlijk bestaat dat ook - maar misschien is het toch allemaal minder erg dan ze op televisie laten zien.»

Mensjes kijken

HUMO Woensdag is er wielrennen op Canvas: Dwars door Vlaanderen.

VERRETH « Ik zal niet zeggen dat ik de hele reportage bekijk, maar toch de laatste 50 kilometer. 's Avonds kijk ik misschien nog eens naar 'De werf', de VTM-serie waarin koppels een huis bouwen. De eerste serie heb ik een beetje gevolgd, en plotseling werd het venijnig: de kandidaten waren bikkelhard tegen elkaar. Dan wordt het echt mensjes kijken, als een gluurder.

» Maar ja, dat doen we in het echte leven ook: op vakantie gaan is voor mij ook voor een groot deel mensjes kijken. Dan ga ik op een terras zitten en observeer ik de voorbijgangers, de mensen die uit de tram stappen... Ik verzin er ook verhaaltjes bij. Daar kan ik helemaal bij wegdromen. Het hoort ook een beetje bij acteren: een acteur kruipt graag in de huid van iemand anders.»

VERRETH « Op zich vind ik dat een interessant programma, omdat ik zelf al mijn hele leven tegen overgewicht vecht. Maar donderdag heb ik 'Het beste uit Chris & Co' op VT4 aangestreept: de typetjes van Chris Van den Durpel zijn onbetaalbaar!»

VERRETH « Ja, net als mijn tweelingbroer René (Philemon Persez in 'De collega's', red.). Meer dan twintig jaar geleden was ik eens op vakantie in de buurt van Málaga. In die tijd had ik het beroepshalve erg druk, maar terwijl ik daar in het water stond te spelen, heb ik een dure eed gezworen tegenover mijn vrouw en dochter: 'Van nu af aan neem ik elk jaar minstens drie weken vakantie in de zon!' Naast mij stond er toevallig een man, een Gentenaar, die zei: 'Meent ge dat, Jomme? Laten we dan iets gaan drinken!' Een dik uur later had ik bij de notaris al een compromis getekend om het appartement te kopen van een vriend van hem, en een paar maanden later heeft mijn broer het appartement ernaast gekocht. We gaan er nog altijd twee keer per jaar naartoe, telkens voor een week of vier. Eind maart ben ik weer weg!»