Bob Davidse

BOB DAVIDSE «Ik heb tot nog toe geen klagen: ik drink mijn bier, ik drink mijn wijn, ik loop en wandel nog, al word ik sneller moe dan vroeger. Maar een ding zouden ze toch moeten doen: mensen laten zien die voor him leeftijd... Zoals dáár, de Felix (wijst op een schilderij van Felix De Boeck aan de wand). Dát moet je laten zien: 'Mensen, laat de moed niet zakken! Kun je niet goed lopen, loop dan niet te ver. Maar zoek een café waar je praat hebt met de mensen, waar je dingen kunt vertellen die je thuis niet kwijt kunt - zeker niet als je alleen zit'. Dan vind ik het niet beledigend. Alleen is de vraag: wie stelt de vragen? Destijds deed Liesje Moelants dat, en zij had een nogal betuttelend kostschooltoontje.»

BOB DAVIDSE «Ik denk dat ik alles kan vinden waar ik mogelijkerwijs naar zou kijken. Waar ik het meest van houd, is alles wat met geschiedenis te maken heeft. Ik mis wel iemand als Henri Guillemin, de man die een halfuur kon vertellen over Napoleon, Gilles de Rais, Jeanne d'Arc, noem maar op. Zo helder uitgelegd, met zo correct gekozen woorden en met alleen maar een paar stuk-jes papier voor hem op tafel... Zoals ik het niet kan, want ik ben een lulmachien.

»Ik ben een flamingant, al weet ik niet meer wat flamingantisme is. Kipling zei: 'Right or wrong, my country.' En ik zei hem na: 'Right or wrong, my people.' Maar ik heb dat zo afgezwakt... Als ik zie wat de mensen die ons moeten voorgaan, ervan terechtbrengen, denk ik bij mezelf: 'Davidse, jongen, haal je schouders op en denk er nog eens stilletjes over na. Maar babbel er niet meer over. Niet met anderen, niet op café. Lul maar liever over het weer en het lekkere eten.'»

HUMO Nu u het zegt: als fijnproever bent u ongetwijfeld een trouwe fan van kook-programma's.

BOB DAVIDSE « Een programma waar ik altijd naar keek was dat van die grote Franse kok, hoe heet hij ook weer... Bocuse niet, nee, dat is een vent waar je niks van leert. Olivier, dié was het, de zoon van de grote Olivier. En er zijn nu ook twee vrouwen in Frankrijk waar ik graag naar kijk, maar hun naam ontsnapt mij. Potverdorie, ons Annie weet dat allemaal, zij zegt dan: 'Kom kijken, want het zijn die vrouwenl' Zij maken vanalles klaar, met zoveel zwier dat je denkt: godverdorie, jongens, dat moet lekker zijn!'

» Mijn moeder, ze is 86 geworden, zei een maand voor ze stierf op een eigenwijs toontje - dat heb ik dus van haar geërfd -: 'Koken kan iedereen, maar smaak geven!' En inderdaad: als ik nu ergens in een restaurant kom en ze zeggen: 'Schrijf iets in ons gastenboek', dan schrijf ik dat op, met een uitroepteken erbij en tussen haakjes: Moeder Davidse. En zo gaat het een beetje in het hele leven: smaak geven, daar komt het op aan - ook bij de tv. Als iemand tevreden is met friet en biefstuk, geef hem dat dan. Maar zeg ook eens: 'Jongens, willen jullie dit eens proberen? Hebben jullie al eens een omelet met zwarte olijven geproefd?' Ook al zeggen er dan velen: bwèèèk...

» Maar kookprogramma's op de Vlaamse tv? Den John (Bultinck) ja, die kon ik nog volgen, en Noël Desloovere, die veel te vroeg gestorven is, hij was ocharme 33. Hij stond dicht bij het volk en maakte dingen klaar die iedereen kan klaarmaken, in een kleine pot, thuis, op een gasvuurtje, met simpele ingrediënten. Maar wat die man daar doet, die Van Hove, dat is om te lachen. Hij is heel bekwaam op zijn terrein, maar: schoenmaker blijf bij je leest! Blijf alstublieft op die stoel zitten die je daar aan de universiteit hebt en doe niet alsof je alles weet, want dat is belachelijk.

» Als Van Hove zegt: 'Die wijn, daar zit een beetje peer in en een beetje framboos en dit en daf, pak ik wel eens zo'n fles, ik drink van die wijn, ik houd mijn mond op een spleetje open en haal diep adem om hem goed te hebben, en dan denk ik: 'Maar beste vriend, dat zit daar helemaal niet in!' Dan heb ik lak aan die vent, jongens! En mijn neus is groot genoeg hoor, voor sommige geuren die hier hangen is hij zelfs veel te groot. Mensen die doen alsof ze alles weten, dat is het gruwelijkste wat er is.»

BOB DAVIDSE «Ik heb naar de Wereldbeker Voetbal gekeken tot het me de keel uithing. Want eigenlijk zie ik liever een voetbalwedstrijd in Meise, van mannen die nog spelen voor een dikke pistolet met veel te weinig beleg, zo'n kanjer die ik niet zou opeten. Toen ik nog in Strombeek-Bever woonde, ging ik om de veertien dagen met Al Van Dam naar het voetbal. En of onze ploeg nu won of verloor, wij dronken een Palm en we zeiden: 'Kalm blijven, mannen... We hebben voetbal gezien, het is goed geweest.' De laatste weken heb ik ook zijdelings het tennis in Wimbledon gevolgd, en 's avonds kijk ik wel eens of er nog ergens boksen is.»

BOB DAVIDSE « Toen wij met de televisie begonnen, was dat nog een wonder. De mensen keken toen nog op naar televisie. Nu staat hij de hele dag aan, ook al kijkt er niemand. Maar ik vind de tv nog altijd een absoluut wonder: als iemand aan de andere kant van de wereld zijn mond opendoet, zie je hem hier een fractie van een seconde later bezig. Denk maar aan de maanlanding. Mijn moeder zaliger had de olielamp nog gekend, het gas, de elektriciteit, de radio, de tv - waar ze ook nog haar eigen zoon op had gezien - en dan moesten we haar ook nog wakker maken voor dat manneke op de maan\ Dat mens heeft een evolutie meegemaakt die we daarvoor, in driehonderd jaar tijd, niet hadden gekend. En die revolutie had vat op iedereen, niet alleen op de rijken.

» Tv is dus onvervangbaar, maar hij vervangt niets. Je kunt wel in een luie stoel naar voetbal zitten kijken, maar echt voetbal is toch nog iets anders. Dat geldt ook voor kinderen. Hier voor de deur hebben ze onlangs een hek om een speelplein heen gezet. Dat is fout, want kinderen moeten zich kunnen uitleven. Ik heb wel honderd keer gezegd: 'Eerst komen de ouders, dan de school, dan de buitensehoolse werking: turnen, muziek, duizend en een dingen. En dan pas, op de vierde plaats, komt de televisie.' Je moet dus nooit tegen kinderen zeggen: 'Het is hier zo klein, ga maar voor tv zitten, jongen.'

» En kan ik uit de tv iets leren? Ik ben niet politiek aangelegd. Ik bedoel: ik ben geen partijpolitieker. Maar ik ben wel geïnteresseerd in hoe het in de wereld toegaat. De smeerlapperij van Clinton, die nu in Polen gaat verklaren dat ze werk moeten maken van de NATO, dat ze die willen uitbreiden tot de landen die achter het Ijzeren Gordijn zaten, terwijl hij heel goed weet dat dat in Russische koude pap zal vallen...

» De gruwelen die in dit boek staan (tikt op de Bijbel) zijn de gruwelen die ook nu nog gebeuren. Ik lees daarnet bij Jesaja, de grootste profeet: 'Ik zal ze vermorztlen en ik zal ze met het zwaard ik-weet-niet-wat-allemaal...' En bij een andere profeet: 'De vrouwen die hun nek uitsteken en belletjes aan hun oren hangen, zal ik al hun versierselen afnemen, ik zal hen kaalseheren...' Ja, het is een gruwelijk boek, de bijbel. Maar het is veel minder gruwelijk als je het leest met het oog op wat er nú gebeurt.

» En voor de rest? De knapste knop van een tv-toestel is de uit-knop. Knip, het lichtje gaat uit en het is gedaan. Dat Sony'tje dat hier staat, zal nog wel een end meegaan, en de video hopelijk ook, al is hij nu toevallig defect. Anders neem ik er kunstprogramma's mee op. Of een documentaire over de Provence, waar ik zo vaak ben geweest, of over Ierland, waar ik ooit nog soldaat ben geweest. En natuurlijk alles wat den David doet - madame Brise en zo. Want eigen bloed... (Glimlacht) Straks ga ik het Vlaams Blok nog achterna. Drink nog eens van mijn water, jongen, want ik denk dat ik alles geluld heb wat ik moest lullen.»

Staf Herten