Justine Henin stopt met tennissen

© Belga

Gemengd dubbel: Justine Henin en haar coach Carlos Rodriguez

Verschenen in Humo 3633/16 op 20 april 2010.

Dick Advocaat is het afgetrapt als bondscoach van de Rode Duivels, maar daarom hoeven de zwart-geel-rode hoedjes, petjes en sjaaltjes nog niet meteen terug in de kast.

Zaterdag en zondag spelen de Belgische tennismeisjes Kim Clijsters, Justine Henin, Yanina Wickmayer en Kirsten Flipkens in Hasselt tegen Estland - een duel in de Fed Cup voor een plaats bij de top acht van de wereld.

Voor Henin wordt het, dik vier maanden ver in wat ze zelf haar 'tweede carrière' noemt, de terugkeer naar la folie belge.

Justine Henin «Bij mijn eerste wedstrijd sinds mijn comeback, in december in Charleroi, heb ik daar al voorsmaakje van gekregen, maar dit wordt nog intenser. Ik hoop dat we dezelfde sfeer krijgen als in 2006, toen we Rusland uitschakelden in Luik.

»Ik verloor toen tegen Nadia Petrova de eerste set in een tiebreak, maar dankzij het publiek heb ik die match nog kunnen winnen.»

HUMO Overal ter wereld vallen de Belgische tennissupporters op: met hoeden en toeters, vlaggen en spandoeken. Het lijken wel voetbalsupporters die zich van stadion hebben vergist.

Henin (lacht) «Dat denk ik soms ook. 't Is te hopen dat die mensen nog naar het tennis zullen komen als onze Rode Duivels opnieuw veel wedstrijden gaan winnen!»

Carlos Rodriguez (coach) «Jij zegt toch altijd dat het je plezier doet als er Belgische supporters in de tribune zitten? Zelfs al is het er maar één.»

Henin «Ja. Ik vind dat mooi. Belgen hebben het supporteren in zich, of het nu voor tennis of voetbal of wielrennen is. Ik denk soms dat alleen sport nog alle Belgen verenigt, zonder wrijvingen en met veel emotie. Het is ook telkens een prettig gevoel: 'Die mensen komen speciaal voor míj!'»

Rodriguez «'We zijn hier niet alleen': dat is een geruststelling. Want je bent toch het grootste deel van de tijd in een vreemd land, ver van huis.»

Henin «Van mij mogen ze gerust nog méér lawaai maken! Soms heb ik niet meer nodig dan 'Allez Juju!' om me over een moment van twijfel heen te zetten.»

Rodriguez «Overal roepen ze 'come on!', behalve de Belgen, die roepen 'Allez Juju'. En de Fransen op Roland Garros, maar dat is voor ons net zo goed thuis als hier.»

HUMO Dat hebben we in 2003 gemerkt, in de halve finale tegen Serena Williams: het publiek jouwde haar uit.

Rodriguez «Ach, Serena wou toen gewoon niet toegeven dat Justine beter tenniste, dus stak ze het maar op het zogenaamd onsportieve gedrag van de supporters en van Justine. Maar ja, dat was Serena: ze kon niet tegen haar verlies.»

Henin «Ik hou wel van die groepsdynamiek. Kijk naar de Olympische Spelen in Athene: in de finale tegen Amélie Mauresmo vóélde ik dat de hele Belgische delegatie achter mij stond, en daar heb ik toen één van de mooiste overwinningen uit mijn carrière behaald.»

HUMO Over twee jaar zijn er opnieuw Olympische Spelen, in Londen. Je hebt al laten vallen dat je daar opnieuw goud wilt.

Henin «Eerst maar eens zien of ik mijn niveau van vroeger opnieuw haal. In twee jaar kan er veel gebeuren, hè.»

HUMO Je zult dan dertig zijn: tegenwoordig is dat oud voor een tennisspeelster.

Rodriguez «Justine zal nog veel langer tennissen dan 2012! Op voorwaarde dat ze zich blijft verzorgen zoals nu, fysiek én mentaal. 't Is goed om nog dromen te hebben, zelfs al heb je al zoveel gewonnen.»

Henin «Bien sûr! Dat heb ik altijd gedaan: het is de basis van elke overwinning, van elke uitdaging, van elke motivatie. En: bijna alles waar ik van droomde, heb ik bereikt.»

Henin «Daar heb ik als klein meisje eigenlijk nooit van gedroomd. Zelfs nu niet: Wimbledon winnen is een doel, maar ik stel me nooit voor hóé ik daar win. Dat kon ik vroeger wel voor Roland Garros: in gedachten heb ik daar honderden en honderden matchen gespeeld.

»Maar: ik geloof erin dat ik ook Wimbledon kan winnen. De sleutel ligt bij mijn zelfvertrouwen. Ik heb twee keer de finale verloren (in 2001 tegen Venus Williams en in 2006 tegen Amélie Mauresmo, red.), maar dat had een mentale oorzaak, geen fysieke.

»Op dat gras was ik altijd bang van Venus Williams.»

HUMO Je hoort wel vaker dat topsporters in de herfst van hun carrière de lacunes in hun erelijst proberen op te vullen.

Henin «Er zijn er die daarin slagen - zie Roger Federer op Roland Garros vorig jaar - maar er zijn er veel meer die het nooit kunnen. Het zou mooi zijn als het mij ook zou lukken, maar ik ben nu al bijzonder gelukkig met wat ik bereikt heb.

»Ik was dat kleine, fragiele meisje waar niemand in geloofde: ik had niet genoeg gabarit, ik stond mentaal te zwak, ik had geen gemakkelijke jeugd achter de rug. En toch heb ik de top bereikt: dat was een levensdoel.

»Weet je, ik heb een Adidas-campagne gedragen met als slogan 'Impossible is nothing': dat vat mijn leven perfect samen. Carlos was, op mijn ouders na, de enige die altijd in mij geloofd heeft. Toen ik veertien was, zei hij al dat ik nummer één van de wereld kon worden.

»Zelfs al had ik maar een tiende bereikt van wat hij in mij zag, dan nog had ik een mooie carrière gemaakt.»