Tot Altijd: herlees het afscheidsinterview met Mario Verstraete

(Verschenen in Humo 3224 in juni 2002)

"Ik word uit de handel genomen, zo simpel is het"

MS-patiënt Mario Verstraete stapt binnenkort uit het leven

'Als het vet van de soep is, wil ik het recht hebben een eind aan mijn leven te maken.' Mario Verstraete (39) herinnert zich nog precies wat hij twee jaar geleden in Humo zei. Verstraete lijdt al negen jaar aan multiple sclerose, een ongeneeslijke ziekte van het centrale zenuwstelsel, en sinds een paar weken is de pijn ondraaglijk geworden. Zelfs de morfinepleisters helpen nog amper, zegt hij. 'Wel, het vet is nu van de soep. Ik heb beslist, en ik ben er klaar voor.'

In zijn knusse appartement aan de rand van Gent zit Mario Verstraete in zijn rolstoel aan tafel, sigaretten binnen handbereik. De telefoon naast hem gaat om de haverklap over: weer een vriend die afscheid wil komen nemen. Telkens klinkt hij even opgewekt; af en toe maakt hij een grapje. Tijdens ons gesprek golft er operamuziek door de kamer.
MARIO VERSTRAETE «Op 3 juli 1993 kreeg ik te horen dat ik MS had. Een vriendin kwam me in het ziekenhuis bezoeken. Ik zei haar dat ik me blauw ergerde aan de zever op de radio, en toen deed ze me een cassette met wat Mozart en Bach cadeau.

»Ik was meteen verslingerd, en nu ben ik voortdurend met klassieke muziek bezig. Platen beluisteren, uitvoeringen vergelijken, lezen over het leven van componisten... Al lukt lezen niet meer zo goed, want mijn ogen zijn zwaar aangetast door de ziekte.

»Vooral opera vind ik prachtig. Een goede voorstelling voert je mee naar een andere wereld, een wereld waar Emotie nog met een hoofdletter wordt geschreven. Helaas kan ik al een tijdje niet meer gaan. Dat heeft meegespeeld in mijn beslissing eruit te stappen.»

HUMO Twee jaar geleden hoopte je in Humo dat je die beslissing nog lang zou kunnen uitstellen. Is je ziekte sneller bergaf gegaan dan verwacht?

VERSTRAETE «Niemand weet hoe MS ontstaat, en de evolutie ervan verschilt van patiënt tot patiënt. Je hebt mensen die te horen krijgen dat ze de ziekte hebben, maar vervolgens dertig jaar lang nauwelijks ergens last van hebben. En er zijn er ook die nog veel vlugger aftakelen dan ik. Het is compleet onvoorspelbaar.»

HUMO Heb je jezelf nooit de vraag gesteld: waarom ik?

VERSTRAETE «Nee, waarom zou ik? In België zijn er ongeveer vijftienduizend MS-patiënten. Het is een toevalstreffer; ik heb gewoon een slecht lootje getrokken, meer niet. Ik ben ook niet bitter of zo. De eerste jaren vond ik het kloterig dat ik niet meer kon doen wat ik allemaal nog had willen doen; ik was actief in een heleboel verenigingen, en dat heb ik allemaal moeten afbouwen.

»Maar ik heb van in het begin geprobeerd mijn ziekte zo nuchter mogelijk onder ogen te zien. Ik ben blijkbaar een heel rationeel mens (lacht).»