Altrego: Jasper Erkens

, door (elv)

je

Even slikken toch, toen die ommezwaai ons ter oren kwam. Het zou een potpourri van stuiterende beats, bassen en aan stuk geslagen elektronische klanken moeten worden. Hier en daar werd zelfs geopperd dat er akelig weinig akoestische gitaar aan te pas zou komen. En hij zou onder een nieuwe naam opereren: Altrego, een tandem met de Londense bricoleur annex drummer André Fisher.

Een try-out in Het Depot leerde ons dat de Londense schaduw waarin Jasper Erkens zich voor drie jaar schuilhield hem flink deugd heeft gedaan. En dat ie niet per se de mantel der liefde hoeft te dragen om naar de keel te grijpen. Dat ’s mans indrukwekkende keelgeluid ons ook na een zwijgplicht van drie jaar alle hoeken van de kamer laat zien, zonder dat het ook maar even beklemmend aanvoelt. En als er iéts overblijft van de 15-jarige krullenbol die in de Rock Rally van 2008 in het wiel van Steak Number Eight strandde, is het wel zijn gedrevenheid en neus voor behoorlijk aanstekelijke popsongs.

Want hij is en blijft een handelaar in de betere pop. Ook al zijn het nummers met diepe kleerscheuren, met de meligheid en melancholie van weleer als grootste slachtoffers. Er zaten aardig wat pasgeborenen tussen die al na drie minuten op eigen benen konden staan. ‘Lucky 13’, bijvoorbeeld, waarin we een glimp van Flying Lotus en Breton opmerkten. Of ‘Miraculous Epiphanies’, nu al een hoogvlieger, dat de funktraditie van LCD Soundsystem in ere hield. En als het ‘m even uitkwam, haalde Erkens hevig uit met z’n bas. Zo ook in ‘A Lizzard On Ice’, sjezend in de stijl van Death From Above 1979, waarin André Fischer op zijn beurt in mokerslagen afrekende.

Altrego heeft met Fischer een stoommachine van een drummer in dienst. Een goeie beatbakker ook, op wiens klanktapijten het heerlijk vertoeven bleek. Zeker niet alles swingde met evenveel flair, daarvoor woog het duo bij momenten iets te licht, maar we kregen wél voldoende afwisseling geserveerd: ze bepotelden blues en funk, en begonnen een affaire met tribal en elektronica. Er werd overigens meer buiten dan binnen de lijntjes gekleurd, maar het maakte hen wel écht. Toegegeven, we hebben al meermaals onze twijfels gehad bij zulke elektronische bezettingen, maar we weten het hier wel zeker: human after all.

'In Londen was ik een mier in een mierenhoop. Iedereen jaagt er achter dezelfde droom’, lachte Jasper Erkens nog. Geen idee wanneer we het debuut van Altrego mogen verwachten. Wel weten we dat de magische handen van producer Valgeir Sigurðsson hun werk gaan doen. En dat Jasper Erkens nog lang niet uitgezongen is, weten we nu ook. Om te eindigen bij het begin: uitstekend nieuws voor de lovers, brute pech voor ieder ander.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven