Winterland '76: het beste van The Band in België

, door (nq)

winter 1200

Winterland ’76 speelt op 3 juni in de 4AD in Diksmuide en op 9 juni in Trix in Antwerpen

De leden van Winterland ’76 werden uit onder meer Marble Sounds, Winterslag, Mad About Mountains en Go March gevist; zij wagen hun eerste gezamenlijke walsje op 3 juni in de Diksmuidse 4AD.

Wij peilden naar hun favoriete The Band-momenten. 

Maarten Moesen (drums en zang) «Dankzij ‘The Last Waltz’ heb ik The Staple Singers ontdekt. Ze zingen het bekende ‘The Weight’. Het is te zeggen: de drummer van The Band, mijn held Levon Helm, zingt de eerste strofe, The Staples doen de rest. Mavis -Staples horen en zien is verliefd worden: men weze gewaarschuwd.»

Piet De Pessemier (gitaar en zang) «‘Helpless’ van Neil Young, ook op ‘The Last Waltz’. Omdat het een zeer mooi beeld geeft van The Band als begeleidingsgroep. Zoals ze – als The Hawks – ooit Ronnie Hawkins begeleidden, of Bob Dylan in de rug steunden. Het is fantastisch om te zien hoe ze de artiest naar een hoger niveau tillen, zélfs iemand als Neil Young. Niemand eist een hoofdrol op, maar je hoort het typische karakter van de groep er zo doorheen sijpelen. De snijdende nootjes van Robbie Robertson, de drums van
Levon, de mooie samenzang... En Joni Mitchell versterkt dat alles nog.»

Gianni Marzo (gitaar en zang) «Voor mij is ‘The Night They Drove Old Dixie Down’ de perfecte samenvatting van alles waar The Band voor staat. De gouden combinatie van het songschrijverstalent van de jonge Robbie Robertson met de onnavolgbare, soulvolle interpretatie door Levon Helm. Een bedrieglijk simpele song, die met enkele akkoorden en functioneel gestructureerde arrangementen een hele wereld oproept. Een wereld die Robbie Robertson als Canadees trouwens niet uit eerste hand heeft, maar die hij hier toch zo perfect weet te vatten: de laatste dagen van de Amerikaanse burgeroorlog, en het leed en de trots van de blanke Zuiderlingen. Pure americana, dus.

»‘The Night’ vat ook perfect de dramatiek van de groep zelf: de versie op ‘The Last Waltz’ is de registratie van, letterlijk, de allerlaatste keer dat Helm de song gezongen heeft. Daarna weigerde hij hem nog te zingen, onder andere omwille van een fel en jarenlang dispuut met Robbie Robertson over credits en rechten.»

Brecht Plasschaert (piano en zang) «‘I Shall Be Released’ is één van mijn favoriete The Band-nummers. Een song van Dylan ja, maar dat illustreert perfect hoezeer ze verweven waren met de andere genieën uit die gouden periode. Staat op hun debuut ‘Music From Big Pink’, maar op ‘The Last Waltz’ horen we onder meer Dylan, Ringo Starr, Ronnie Wood, Joni Mitchell, Neil Young, Neil Diamond en Van Morrison meekelen. Qua namedropping kan dat tellen.»

Dimitri Vossen (bas en zang) «Als opgroeiende snaak was ik veel met hiphop bezig, en zo kwam ik ook voor de eerste keer in aanraking met de muziek van The Band. Gang Starr gebruikte de intro van ‘Up on Cripple Creek’ als sample voor hun track ‘Beyond Comprehension’. Ik moet soms nog de neiging onderdrukken om die intro een paar minuten lang in een loop te blijven spelen – zo funky dat dat is!»

Hans De Prins (piano en orgels en synths) «‘The Shape I’m in’ was één van de eerste tracks die we met Winterland ’76 onder handen hebben genomen. Ik ben een net iets minder complete The Band-freak dan de rest van de groep, maar dit nummer is voor iedereen een uitstekend vertrekpunt.»

Humo's muzieknieuws in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven