Gezien en nog niet goed van: 'GHOST by Raveyards' op showcasefestival in Recyclart

, door (ob) en (sdg)

Terwijl de Thalys langs Brussel-Kapellekerk dendert, beleven een paar Gentse kameraden in de voormalige stationshal onder het spoor hun creatieve natte dromen. De Recyclart is vanavond de thuishaven voor buitenissige kunstenaars zonder vaste woonplek, die steevast een joie de vivre van het duistere soort oproepen.

Het concept is even simpel als briljant: pakweg 15 acts die ieder 15 minuten de tijd krijgen om gaatjes in trommelvliezen te slaan. De organisatoren Stefan Bracke en François Demeye van Raveyards staan voldaan te grijnzen, terwijl krioelende kunstsnuffelaars worden rondgeleid langs diverse soepketels waar genotvolle bouillons worden getrokken uit onderbuikgevoelens en zieleroerselen.

Brulboei Brent Vanneste - de beste man heeft zijn vingers in menig soepketel hier (Raveyards, Psygasus, Nymphonic Orchestra) - kijkt romantisch in de ogen van zijn lief tijdens de ijzige samenzang van de vier druïden van Rumours en vergeet voor even dat hij om 09.00 nog een set in het noorden van ‘t land moet spelen. Pieter-Paul Devos van Raketkanon briest als een stier, terwijl hij geobsedeerd naar het drumstel van One Man Party staat te loeren. Meermaals dolen we langs het werk van de geniale beeldkunstenaar Thelooca, die de graffiti op de muren heeft geïncorporeerd in een indrukwekkende kunstinstallatie.

De artistieke carrousel draait door: van het brute machinale gebeuk van Future Old People Are Wizards (fauxpaw) door naar Dijf Sanders die achter een wit scherm zijn publiek hypnotiseert met kleurrijke projecties. Er wordt flink, driftig en vooral cultureel verantwoord doorgepilst. Tijdens het periodieke legen van de blaas worden we geconfronteerd met onbesuisde poëzie van het hartstochtelijke soort. De leden van het Nymphonic Orchestra (J.A. Nee) hebben zowaar een karaokemachine bij de ingang geplaatst, zodat de vurige verzen luidkeels kunnen worden meegescandeerd na iedere lozing.

De carrousel accelereert en de vier stuiterende spring-in-‘t-velds van Borokov Borokov bereiken een staat van zijn die door boeddhisten aangeduid wordt met de term ‘nirwana’. Het ritmisch bouncende zaakje-in-ballenknijper dat op de achtergrond wordt geprojecteerd, vereist echter meer duiding. De Antwerpenaar Hantrax, allerminst een onbekende in de underground scene in België (en Nederland), bindt met zijn langverwachte orgasmische elektronische breiwerkjes een strik om de avond. Wat borrelen er toch heerlijke dingen in de laboratoria van het Belgische ondergrondse. SXSW, eat your heart out!

‘Er is nog een pre-party, er is nog een afterparty, het is bovendien your party!’, brult de grijze doch alerte punker annex expositiegids. De underground slaapt niet, capiche?
 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven