Roadtrippen met Douglas Firs: in 10 dagen van Kentucky naar New Orleans in woord en beeld (deel 1)

, door (douglas firs)

Een nieuwe reis naar Amerika, en eens niet naar de west- of oostkust deze keer, maar wat dieper het land in, richting Louisville, Kentucky. De reden? Heel eenvoudig: Kevin Ratterman werkt daar, de man die onsze derde plaat zal mixen. Kevin werkt de laatste jaren mee aan de platen van My Morning Jacket, hij zit ook in de band van Jim James als die solo tourt, maar het is vooral toen ik voor het eerst 'Ouroboros' van Ray Lamontagne hoorde - ook door hem opgenomen en gemixt - dat ik zeker wist dat ik met hem wilde samenwerken.

Mails en demo's worden verstuurd, Kevin wordt steeds enthousiaster, en een aantal weken later neem ik met mijn 2 vrienden Sem Van Hellemont en Simon Casier het vliegtuig richting Kentucky. Na twintig uur vliegen wandelen we Kevins La La Land Recording Studiobinnen, een waanzinnige, magische plek. 'Gigantisch' is het eerste woord dat ons te binnen schiet. Een enorme ruimte vol vintage gerief waarvan elke muzikant zou gaan kwijlen: massa's opnameapparatuur, tape machines, oude keyboards, gitaren, microfoons... Allemaal verzameld in een geschifte, kringloopwinkelachtige plek vol vreemde spullen, waaronder een brommer, een jukebox, kapotte zetels, grote glazen bloemen, een verzameling rare zonnebrillen en een lieve hond: Mazy.

Zij zal ons de komende 5 dagen gezelschap houden, terwijl Kevin de plaat afmixt. Zonder teveel in technische details te treden: hij was de juiste man voor de job. Kevin zat helemaal op onze golflengte, begreep exact wat we met deze plaat wilden doen en mixte smaakvol maar met veel lef en persoonlijkheid. Ik kan niet wachten om het resultaat met de wereld te delen.

Naast Mazy loopt er nog veel volk de studio binnen en buiten. Zo struikel ik op de eerste ochtend, op weg van de piano room naar de back porch, over een slapend lichaam dat van Jason Sellards blijkt te zijn, de zanger van Scissor Sisters. Hij is niet kwaad dat ik hem heb gewekt, zal ook de hele periode in de studio blijven rondhangen, en overtuigt ons er samen met Kevin van om een nummer dat we niet op de plaat wilden zetten, toch mee te nemen naar de mastering. 'Because that song is just killing me, man!'

Wat moet ik nog vermelden over Louisville? Dat het een beetje een grauwe, grijze stad is, waar je moet oppassen waar je gaat en waar best niet. 'Don't go to the West End,' raadt een Uber-chauffeur ons aan. 'Is that a neighbourhood?' vraagt Simon. 'No, I mean... just the entire West End of the city. Don't go there.' Ok.

Op dag 3 wandelt Kevin de studio binnen en zegt hij: 'Hé gasten, typisch Louisville. Weet je nog die brug waar jullie gisteren overheen gewandeld hebben? Daar zijn vanmorgen vier mensen neergeschoten.' Ok. 

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven