Roadtrippen met Douglas Firs: in 10 dagen van Kentucky naar New Orleans in woord en beeld (deel 4)

, door (douglas firs)

Tijd om te vertrekken naar wat volgens Kevin Ratterman de beste stop op onze trip zal worden: New Orléeans. Stad van Dr. John, gumbo, orkaan Katrina en de televisieserie 'Treme'. We hebben Memphis nog niet ver achter ons gelaten als onze hoogtechnologische wagen ons laat weten dat onze linkerachterband lucht verliest, maar voor dat soort onzin hebben we geen tijd en is ons karma veel te goed. We stoppen langs de weg, zien dat er een grote metalen scherf in het wiel zit, gaan een winkeltje binnen en lezen op het hemd van een klant die in de rij staat te wachten: 'Road Truck Service'. Ideaal. We leggen ons probleem uit, waarop hij reageert met: 'I can plug that.' Een kwartiertje later zijn we alweer onderweg met meer lucht in de wielen dan toen we vertrokken. Only in America, right?

Vijf uur later arriveren we bij onze Airbnb in New Orleans, die iets helemaal anders uitstraalt dan dat in Memphis. Het gebouw staat op instorten, maar heeft charme en karakter te over. In de kleurrijke inkomhal meteen het onontbeerlijke voodoosfeertje: kralen, poppetjes en koffiekoppen om geesten die op bezoek komen gerust te stellen.

We besluiten naar de wijk Treme te trekken om de sfeer die we op tv zagen op te snuiven, maar de eerste man die ons aanspreekt raadt ons aan om rustigere oorden op te zoeken. 'Gisteren werd hier iemand neergeschoten, en een paar dagen geleden hebben ze in een afvelcontainer een aan stukken gesneden jongen gevonden.'

Ok. The French Quarter dan maar. We zien er een straffe bluesgitarist in The House of Bluesen een prachtig concert van de Preservation Hall Jazz Band, maar het is toch ook een beetje druk en toeristisch allemaal. Gezelliger is het in Bywater, de buurt waar we ook logeren. We gaan er nog iets drinken om ons voor te bereiden op de laatste dag van deze nu al legendarische reis. Wat doe je om zo'n reis perfect af te sluiten? Een bootje nemen en door de swamps van New Orleans varen, tiens. Eerst zien we één krokodil, vlak naast onze boot, dan nog eentje, dan nog veel meer. Hier wil je niet in het water vallen.

Het zit er bijna op. Vol verhalen van de afgelopen tien dagen rijden we terug naar de stad, waar we in Frenchmen Streetonze vrienden Jan enEva Hautekiet ontmoeten die toevallig ook net op reis zijn door de States. We trekken samen naar The Spotted Cat om er naar nog meer muziek te gaan luisteren. Opvallend in New Orleans: de elektrische bas uit Memphis is in elke bar vervangen door een gigantische sousafoon of tuba. Blues spelen ze hier niet meer, wel jazz. Wat een heerlijk geluid, en dat op 6 uur rijden van Memphis. 

Lees hier deel 1

Lees hier deel 2

Lees hier deel 3

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven