U wil reageren op een artikel in Humo, uw mening over een heet hangijzer ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld?

reactie op E.K. uit Wilrijk van vorige week

Dinsdag 26 december 2017 - 00:06

Beste E.K. uit Wilrijk

Ik las uw lezersbrief in de Humo van 22 december 2017 met stijgende belangstelling, gezien mijn eigen mama tien jaar terug wegens lichamelijke afhankelijkheid naar een wzc werd overgeplaatst. Deze ochtend nog pleegde ik tranen bij het lezen van de column van Marnix Peeters daaromtrent.

Zelf oppert u de suggestie het financiële plaatje van de opname van uw beide ouders bij de belastingsaangifte – waarbij u naliet van wie – te kunnen aftrekken zoals dat met een tweede woning gebeurt. Een lovenswaardige optie.

U geeft ook een prijskaartje van € 96.000 per jaar aan, waarbij het onduidelijk is of dit over één of twee wooneenheden gaat. In ieder geval lijkt de veronderstelling niet onredelijk dat de aankoop van een pand met een dergelijke huuropbrengst een behoorlijke investering zou vergen.

Daarnaast is de gelukkige eigenaar uiteraard verplicht in te staan voor aangepast comfort en bovendien voor veiligheid. Verzekeringen dienen afgesloten, maar ik neem aan dat uw ouders het pand als goede huisvaders bewonen, zoals dat ook betaamt.

Na de aankoop van de unit en het in acht nemen van alle regels, moeten zij uiteraard ook de taksen van tweede verblijvers op zich te nemen, zowel tegenover de stad en de provincie. Op dat moment mogen zij als fiere bewoners hun woonst inderdaad inbrengen, aangezien ze met zijn tweeën zijn.

Veel mensen zijn dit niet, meer nog: de meesten hebben – ook als koppel – niet genoeg pensioen om een gewone zorg-instelling te bekostigen. Blijkbaar beseft u niet dat de kost hiervan op dit moment gemiddeld minder dan de helft bedraagt dan de som die u aangeeft voor één van uw familieleden.

Zij of uzelf – u liet het in het midden – kennen niet enkel het geluk een liefhebbend kind te hebben, maar hebben bovendien de geldelijke middelen samen € 8000 per maand te besteden aan hun laatste verblijf, geen sterrenhotel, zoals u vermeldt, en inderdaad niet vrijwillig gekozen.

Beste – nader kan ik niet schrijven, gezien uw initialen dit niet toelaten – weet u: zelf had ik het ook liever anders gezien. Niet enkel in mijn persoonlijke familiale situatie, waar mijn vader zeven lange jaren het leven van mijn moeder in een instelling heeft verzacht, waarop mijn zus en ik het van hem overnamen, ons over de was ontfermden en lekkers naar haar lippen brachten. Zoals de personeelsleden dat ook ter plaatse deden, als ze er tenminste tijd voor mochten nemen.

Hopelijk wordt u ter plaatse met de inzet en de goedheid van de medemens geconfronteerd, zodat u samen met mij kan pleiten voor een betaalbare oude dag voor iedereen. Zo hoeft u niet te betreuren dat spaarcenten en bezit verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Marianne De Pelsmaeker, Gent.