U wil reageren op een artikel in Humo, uw mening over een heet hangijzer ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld?

Meidenvenijn

Maandag 29 januari 2018 - 17:06

Meidenvenijn

Ik weet niet in hoeverre in de Move tegen Pesten-campagne wordt gesproken over queen bees en wannabees, maar ik vind het niet oké dat zo’n negatieve mensen een mooie titel als bijenkoningin krijgen. Er is niets koninklijk of majestueus aan het pesten, uitsluiten of neerhalen van een ander.
Vanuit een andere invalshoek worden dergelijke negatieve mensen ‘Invalidators’ genoemd. Neerhalers. Ze halen neer, en weten goed wat ze doen. Pakweg 21% van de bevolking zijn neerhalers. 20% daarvan zijn mensen die zelf ooit neergehaald zijn en het neerhalen vooral gebruiken als zelfbescherming (“Als ik het zelf doe, is de kans kleiner dat het me nog eens overkomt”), maar 1 procent van de neerhalers zijn gewoon psychisch gestoord. Halve (of hele) psychopaten. Die niet weten wat empathie is. Die er alles voor over hebben om controle over een situatie te behouden. Niet omdat ze zo sociaal zo sterk en populair zijn, zoals het artikel in Humo suggereert, maar juist omdat ze diep vanbinnen weten dat ze ook maar middelmatige mensen zijn, en bang zijn dat dat uitkomt. Daarom vallen ze zwakke mensen aan (gemakkelijke doelwitten), of juist mensen met kwaliteiten (die hun positie en controledrang bedreigen). Ze kunnen inderdaad sympathiek overkomen zo lang het nodig is controle over je te hebben, maar laten je even gemakkelijk stikken.
Die 1 procent wordt niet gelauwerd als “queen bee”, maar aangeduid als “Hitlers”, zeg maar gerust : kleine dictators.
Dat vind ik veel beter passen, omdat het hen enerzijds niet op een troon plaatst, maar ook omdat het minder stigmatiserend is: ook jongens kunnen ‘neerhalers’ zijn, of zelf slachtoffer zijn van dit soort gedrag, en het gaan kopiëren.
Voor kinderen telt het hier en nu, zij kunnen zelden denken : “ooit zal ik uit deze situatie geraken, en dan laat ik ze wel een poepie ruiken.” Beloftes van uitgesteld succes vind ik niet ideaal. Ik vrees er voor dat een gepest kind, na het lezen van zo’n artikel, misschien de reflectie maakt : “als ik me ook gedraag als een queen bee, sta ik er beter voor, want kennelijk regeren zij mijn hier en nu (anders moet ik de komende jaren ook mijn boterhammen alleen eten).”
Leer kinderen eerder inzien dat gemeen gedrag niets is om naar te streven (“Queen bee? Nee, een kleine dictator”), en geef hen enkele tips om met zo’n gedrag om te gaan.
Tips uit bovengenoemd boek:
1. Laat niet merken dat gemene opmerkingen je raken : blijf altijd kalm.
2. Vraag om de gemene opmerking te herhalen. Je zal merken dat bij herhaling zo’n opmerking heel belachelijk klinkt. “Wat is jouw mening nu precies?”
3. Lach de neerhaler gerust uit. Daar kunnen ze niet tegen.
4. Kaats gemene vragen/opmerkingen terug : “Kan het zijn dat je zelf een trut bent, en dat je dat daarom overal om je heen blijft zien?”
5. Ontmasker de persoon in het bijzijn van anderen. Dat is hun grootste angst.
Je zal zien dat om den duur die opmerkingen je echt niet meer raken. Je zal zien dat het simpelweg belachelijk en kinderachtig gedrag is.
En zij die meedoen met de neerhaler, die 20%?
Het zijn zelf slachtoffers…
Maar vergeet niet dat ‘neerhalen’ aangeleerd gedrag is, en dat iedereen ervoor kan kiezen zich anders te gedragen.
Jij kan kiezen hen (een van de 20%-ers) te vergeven als ze tot inkeer komen.
In mijn geval heb ik besloten dat de meelopers mensen zijn waar ik waarschijnlijk weinig aan zal hebben. De dictator zelf negeer ik. Die boeit mij niet.
Wees zelf een koning/koningin, en laat die triestige mensen voor wat ze zijn. Ik beloof je dat de wereld plots veel fijner wordt.

 

Vicky Vuylaert, Brussel.