Humo's Rock Rally Feest nu zaterdag in de AB!

, door (nj)

rockrally 1200
© Ans Brys

Koop hier je tickets voor Humo's Rock Rally Special 20ste editie »

Johannes Verschaeve (zanger The Van Jets, goud in 2004) «Wij willen op die jubileumavond graag aan de mensen van Humo laten zien tot wie we zijn uitgegroeid sinds het winnen van de Rock Rally. We gaan dus een set spelen die in de eerste plaats weergeeft hoe we nu klinken, maar we zijn ook van plan om een nummer te brengen dat al heel lang niet meer op onze setlist staat: ‘Ricochet’, dé klapper van onze Rock Rally-set in 2004.»

Lennert Coorevits (frontman Compact Disk Dummies, goud in 2012) «’t Is onze bedoeling om een mix van oude en nieuwe nummers te spelen. De kans zit er ook dik in dat we ‘Toxic’ van Britney Spears nog eens van onder het stof halen, destijds onze verplichte cover. Dat zal dan waarschijnlijk ook meteen de laatste keer zijn dat we ’t zullen spelen.»

Marc Poukens (zanger De Brassers, publieksprijs 1980) «’t wordt oldskool Brassers: onze nieuwe nummers laten we voor de gelegenheid achterwege, en we gaan zeker de drie nummers spelen die we destijds ook in de finale hebben gespeeld. Ik heb er serieus over moeten nadenken, maar volgens mij waren dat ‘Leef nu’, ‘Kontrole’ en ‘Pijn’. En we gaan ook een cover brengen van ‘Maatschappij’, een nummer van Gruppenbild, het eerste groepje van Stijn Meuris (Rock Rally-finalist in ’82, red.). Serieus: voor iemand als Stijn doe ik mijn petje af. Een goeie Nederlandstalige tekst schrijven, eentje die blijft hangen en die toch niet naar De Kreuners of Clouseau ruikt: dat valt echt niet mee.»

HUMO Wat herinneren jullie je nog van jullie finale, respectievelijk zesendertig, twaalf en vier jaar geleden?

Poukens «Wij vonden het sowieso al keimaf dat we een brief kregen waarin stond dat we naar de finale mochten. Je had ons gezicht moeten zien: ‘Wat, wij?!’ We waren toen nog maar net opgericht, hè – we hadden hoop en al acht nummers. Maar het optreden is vrij goed gegaan, op het begin na: we hadden ‘Pijn’ fout ingezet, en moesten opnieuw beginnen. Dat zal ons dit keer echt niet meer overkomen.»

Verschaeve «Ik herinner me dat we langs de achterkant van de AB onze versterkers moesten inladen, via de poort: als onervaren jonkies vonden we dat al buitengewoon ontzagwekkend. En daarna zaten we met alle muzikanten samen in de backstage, waar iedereen stil was behalve Milow, die zijn stem al aan het opwarmen was – typisch Jonathan. Ik weet ook nog goed hoe de gasten van Absynthe Minded, de grote favorieten, daar de backstage kwamen binnengesjokt: doodgemoedereerd, alsof het niet meer dan het zoveelste optreden was. In vergelijking met hen, en ook met een groep als Barbie Bangkok, voelden wij ons echte hobbyisten – ons materiaal was tot dan toe nog maar vier keer het repetitiekot uit geweest. En tóch winnen: ik kan je verzekeren dat de verrassing groot was.»

Coorevits «Niemand van onze entourage of familie, en ook mijn broer (Janus, red.) en ik niet, dacht dat we hoger zouden eindigen dan plaats drie. Toen we op dat podium stonden en ze riepen af dat Sleepers’ Reign derde was geworden, dachten we dus al meteen: ‘’t Zal niets zijn.’ Maar ja, we werden dus eerste, waarna ik van pure euforie in het publiek ben gesprongen. Daarna moesten we zo ongelooflijk veel radio- en tv-zenders te woord staan, van Radio Quindo uit Kortrijk tot het VTM-nieuws, dat we er aan het einde van de avond echt geen idee meer van hadden wat we tegen wie hadden gezegd. ’s Anderendaags zat ik in de auto met mijn pa, en hoorde ik een verslaggever van Radio 1 zeggen dat er niet veel uit onze mond was gekomen, ‘behalve...’ Waarna ze een audiofragment startten van mijn broer die luidkeels riep: ‘’k Moe kakken!’»

Humo 3493 14/08/2007

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 14 augustus 2007

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven