Indietronics

UGLY WEIRDO

Programma

3 februari 2018 - Preselectie 6 - Rondpunt 26 - Genk

24 maart 2018 - Halve Finale 1 - Trix - Antwerpen

22 april 2018 - Finale - AB - Brussel

De mening van de jury

3 februari 2018 - Preselectie 6 - Rondpunt 26 - Genk

Ugly Weirdo is het project van Sigi Willems, samen met zijn oudere broer Boris vaste klant van Humo’s Rock Rally (in 2014 én 2016 halve finale met Insect Soldiers Of The Sky). Boris speelde in Genk op de bas, Sigi zong terwijl hij beats en kille klanken uit een handvol bakjes toverde. Links op het podium stond een slacker coldwave-melodieën uit een B.C. Rich te halen, een gitaar die doorgaans enkel in de metal gehanteerd wordt. Het klonk als Sleaford Mods meets Blur meets Siglo XX, en ik had de indruk dat de jury zin had in meer.

'Die naïviteit spreekt mij heel erg aan'
'Ik hoor die manier van zingen wel graag'
'Ik hoorde veel Belgische cold-wave: Siglo XX, Red Zebra…'

24 maart 2018 - Halve Finale 1 - Trix - Antwerpen

Moeilijk te zeggen wat ‘Nowhere Home’, al voor de tweede keer de opener van Ugly Weirdo, zo aanstekelijk maakt. Die ploppende bas die even hard aan Bumba als aan Sleaford Mods doet denken? Dat dunne gitaarriedeltje uit die torenhoge Marshall-versterker? Of de slacker vocals van frontman Sigi Willems? Voeg daar een nieuwe song (‘I Feel Like a Jedi’) aan toe die je van bij een eerste beluistering al lijkt te kennen, en een cover van Daniel Johnstons ‘Some Things Last a Long Time’ die hen zowel tekstueel als muzikaal als gegoten zat, en u weet dat wij niet lang hebben moeten nadenken om Ugly Weirdo naar de finale te sturen.

'Het is supereerlijk wat ze doen'
'Heel moeilijk met iets te vergelijken'
'Bij de derde song was het wel een beetje op'

22 april 2018 - Finale - AB - Brussel

Ook Ugly Weirdo voegde in Brussel een nieuwe kleur toe aan zijn palet. Afsluiter ‘Fail to Live Outside My Mind’ was een song die deed denken aan Kraftwerk, of New Order op ‘Power, Corruption and Lies’. IJskoude melancholie die wij eerder slechts sporadisch van hen hadden gehoord. Eén nieuw jurylid had bovendien Perry Farrell horen zingen, en ook dat was een ear-opener. Ugly Weirdo hernam met ‘Some Things Last a Long Time’ van Daniel Johnston hun cover uit de halve finale, en posteerde ‘Nowhere Home’ – met voorsprong hun beste song – netjes in het midden. Eén puntje van kritiek misschien: alle songs van Ugly Weirdo zitten binnen de vijf seconden exact daar waar ze drie à vier minuten blijven zitten, waardoor de deur voor verveling altijd op een kier zal blijven staan.

Bio

bass, electronics, guitars, keys, percussion, vocals: Sigi Willems (20)

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::UGLY WEIRDO:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

lonely, awkward, talentless loser writing lo-fi songs about fluffy unicorns with weird diseases, late 20th century existentialism and movies, lots of movies

:::::::::::::::::::::::::::::::REVIEW LUMINOUS DASH:::::::::::::::::::::::::::::::::

"Te veel tijd, te veel inleving en te veel keukengerief zorgen altijd voor een inventief resultaat. Ugly Weirdo bewijst dit nog maar eens. Voor de liefhebbers van Niandra LaDes And Usually Just A T-Shirt (lees: de heroïneplaat) van John Frusciante."

Bekijk het profiel van UGLY WEIRDO op vi.be »

Gallerij