© Koen Keppens

Concertreview: Het Zesde Metaal op Rock Werchter 2017

, door (tr)

'West-Vlaming zijn om wereldburger te worden: bij Het Zesde Metaal kon het'

Op het hoofdpodium stond Het Zesde Metaal namelijk een nog openbloeiende wei toe te spelen, en dat deed Wannes Cappelle deugd. Dat wisten we omdat we een vertaler hadden meegebracht naar de wei. 'Hij zegt dat het hem deugd doet', sprak ie. Waarvan akte. Die vertaler vonden we slim bedacht van onszelf, want Cappelle, zoals alle West-Vlamingen felle aanhanger van het personaliteitsprincipe, sprak ook in het hopeloos Vlaams-Brabantse Werchter zijn bindteksten uit in hetzelfde patois waarin hij z'n songs pent. Je hoort er eerder Willem Vermandere in dan Flip Kowlier, wat niet betekent dat je als argeloze luisteraar daarom ook visioenen van hinkende boerenpaarden moet verbijten. Dat, kunnen we verzekeren, is een grotere prestatie dan u denkt.

Want van alle voorgenoemde West-Vlamingen is Wannes Cappelle niet alleen de dapperste, hij lonkt ook het internationaalst. Naast een voorliefde voor tractoren en vodden in de mond, kan je 'm ook verdenken van een fascinatie voor het songschrijven à la americana. Z’n voeten ruiken dan wel naar West-Vlaamse klei, z’n kop staat richting zonniger oorden. Zie ook: ‘Naar de Wuppe’, dat ook in Werchter om één of andere reden een beetje deed denken aan ‘Gardenia’ van Iggy Pop, en dat Ennio Morricone-intromuziekje waarop Het Zesde Metaal even daarvoor het podium bestegen had. In ’Ier Bie Oes’ kraste dan weer een gitaar alsof ze niet in de plaatselijke backstage maar ergens aan de Amerikaanse westkust gestemd was. West-Vlaming zijn om wereldburger te worden: bij Het Zesde Metaal kon het.

Rest ons nog: een speciale vermelding van ‘Dag zonder schoenen’, waarbij Wannes u vroeg om de schoenen in de lucht te steken, en u dat ook deed. Hij blij, u blij. Wij een beetje sip omdat er ondanks vurig hopen geen ‘Dag zonder onderbroek’ volgde, waarop we nochtans wél voorbereid waren. Maar voor de rest: klachtenvrij. Een volgende keer dan? Welja.

Het moment

Eén song tegelijk coveren is voor beginners, vinden ze bij Het Zesde Metaal, en dus werden 'Boze Wolven' van Gorki en Pixies'  'Where is My Mind' gewoon aan elkaar genaaid. Twee groepen die, elk om een geheel andere reden, dit jaar Rock Werchter niet zullen aandoen.

Het publiek

Had z'n voeten wel eens mogen wassen.

Quote

'Mocht de dag komen dat wij ooit ons land moeten achterlaten omdat één of andere gek het hier voor het zeggen heeft, laten we dan hopen dat we elders gastvrijer onthaald worden dan wij hier doen' - 'Calais' werd ingeleid met een horrortackle op het geweten.

Tweet

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven