Geloof het of niet, maar MTV was ooit, vijf minuten lang, een uitstekende muziekzender. In de middeleeuwen – amper twintig jaar geleden ­– toen de rigide VRT's van deze wereld het niet nodig vonden om ook maar één gram aandacht te besteden aan die lastige meneer rock-’n-roll en z’n irritante bastaardkinderen, was MTV zelfs een toevluchtsoord, een reddingsboei, een vriend. Lees de bespreking

'The Birds Fly Low' begon eigenlijk al goed nog voor we één noot gehoord hadden: met een heel knappe hoes van Sven Rayen (wij kennen 'm ook niet), en met de wetenschap dat goed volk als Tim Vanhamel, Mario Goossens, Pascal Deweze en Mark Lanegan er gastrollen op vervulden. Lees de bespreking

Lang geleden intussen al, dat ik de nieuwe Fencevoor het eerst gehoord heb. Lang geleden ook dat ik nog zo blij was geworden van popmuziek. Lees de bepspreking

‘Otis Redding was pas zevenentwintig toen hij stierf, maar zijn songs zijn gezongen vanuit het perspectief van een man. Hoeveel zevenentwintigjarigen hoor je vandaag zulke wijsheden verkondigen in hun songs? Er zijn geen echte mannen meer!’ Een uitspraak van Chrissie Hynde, gelezen in een oude Q. Lees de bespreking

Op de middelbare school was Jo Jacobs mijn beste vriend. Ik weet nog toen hij zei dat hij muziek maakte, en dat hij zich De Held noemde. Lees de bespreking

Paul McCartney wordt, ook al verft hij nog duizend keer z’n haar, straks zeventig. Moeten we medelijden hebben met een ouwe held uit een vergeeld tijdperk? Of is afgunst meer op zijn plaats – omdat de miljardair op z’n lauweren kan rusten en alleen nog doet wat hem gezellig lijkt? Lees de bespreking

Zesenzeventig Bob Dylan-covers om Amnesty International te steunen, op vier cd's gestanst. We herhalen: zes-en-zeventig Dylan-covers, víér cd's. Lees de bespreking

  Iedere keer als we 'Well Hunger' opzetten, het debuut van Kapitan Korsakov, krijgen we zin om ons in beschonken toestand over te geven aan baldadigheden – iemands wenkbrauwen afscheren, of zo. Het nieuwe ‘Stuff & Such’ roept dezelfde verlangens op, maar het Gentse trio is duidelijk gegroeid: ze maken tegenwoordig meer dan noise alleen.  Lees de bespreking

Het oeuvre van de Brits-Iraanse kettingrokende elektronicaproducer Leila Arab zal in hindsight slechts een voetnoot zijn in de geschiedenisboeken van het roemruchte Warp-label, dat ook de platen van Autechre en Boards of Canada,en recent Flying Lotus en Rustie aan de man brengt.  Lees de bespreking