We horen weleens mopperen dat er op deze pagina's, maar ook elders in de boze buitenwereld, te veel sterren aan nieuwe cd's worden toegekend, alsof er geen middelmatige of mindere plaatjes meer worden gemaakt. Dat laatste willen wij met klem ontkennen: u moest eens weten! Lees de review van Odd Blood

In de Humo van 17 november vorig jaar loodsten wij de MySpace-song 'World News' van Local Natives aldus de Arriba!-selectie binnen: 'Zuid-Californiërs die goed geluisterd hebben naar Fleet Foxes, Vampire Weekend én Arcade Fire. Er zijn slechtere rolmodellen.' Lees de review van Gorilla Manor

De nieuwe plaat van Peter Gabriel, 'Scratch My Back', is pas voor de lente van 2010, maar opzet en aanpak zijn zo hoog gegrepen dat er in Gabriel-praatgroepen aller landen al duchtig over wordt gediscussieerd. 'Scratch My Back' wordt een coverplaat, zij het met niet zomaar wat lukraak bijeengeharkte songs. Lees meer over 'Scratch My Back van Peter Gabriel

Gordon Gano, lieve jongens en meisjes, was tot voor kort de frontman van Violent Femmes, een fijn groepje uit Minneapolis dat in haar bijna dertigjarige bestaan minstens twee absolute klassiekers afleverde: het gewéldige titelloze debuut uit '83 en het niet minder fenomenale 'Hallowed Ground' uit '84. Kóóp ze, want ze zijn uw zakgeld oneindig veel meer waard dan de nieuwe van de Black Eyed Peas. Óf die van Alex Calliers Hairglow, for that matter. Lees de review van Under the Sun

Onder de noemer 'Play the Building' gaat Talking Heads-opperhoofd David Byrne tussen 8 en 31 augustus concerteren in de Londen Roundhouse, en daarvoor de concertzaal zelf als instrument gebruiken. In het midden van de zaal komt een groot orgel, waar draden aan verbonden zijn die vibraties naar de verschillende gedeeltes van het gebouw overbrengen. Byrne haalt uit naar U2 in zijn blog

Spandau Ballet, gesplit in 1989, begint op 13 oktober in Dublin aan een wereldwijde tournee; de eighties-collega's van A-Ha ondernemen in november een korte Britse stadiontour en dreigen zelfs met een gloednieuwe plaat. Meer reünienieuws met Duran Duran, Talking Heads en The La's

Bij ¡Forward Russia! staan er lijfstraffen op het debiteren van humor, het bandlogo lijkt bedacht door een sentimentele stalinist, en de songs van debuut 'Give Me a Wall' hebben hoofdtelwoorden als titel, maar dan niet in de volgorde waarin ze op de cd staan (de titel van de cd is overigens het refrein van 'Fifteen Pt I' ; een mens vraag zich af waarom de song niet gewoon 'Give Me a Wall' heet). Lees de review van Give Me A Wall

Japan, door de doorsnee-recensent als óervervelende kimono's afgevoerd, heeft nooit de erkenning genoten die het vijftal — Sylvian, Kam, Barbieri, Jansen en Dean — toekwam. Met Talking Heads waren ze de eersten om met Afrikaanse én oosterse ritme... Lees de review van Brilliant Trees

Engeland mag er dan prat op gaan de nieuwe beweging in gang gezet te hebben, maar aan dode Sid Vicioussen, gesplitte Sham 69's, rustende Tom Robinsons en een leeggelopen Clash heeft niemand wat. De beste new wave-muziek wordt, o tegenstrijdigheid, in... Lees de review van Fear of Music