De organisatie van het Cactusfestival in Brugge heeft de eerste namen gelost voor de editie 2010, van vrijdag 9 tot zondag 11 juli in het Minnewaterpark. Zeggen dat ze zich met overschotjes hebben laten afschepen, is de waarheid zwaar geweld aandoen. Bekijk de eerste namen op de affiche!

Een klein halfjaar geleden waren we helemaal mee: toen pleurden we de geweldige single 'Lust for Life' van Girls op een digitaal mixtapeje met onze favoriete deunen du jour, zo verslingerd waren we aan die fantastische melange van snedige pop en een heftig verlangen naar pizza, een suntan en een nieuwe start. Lees de review van Album

'Falcon Crest', 'The Fresh Prince of Bel-Air', 'ER', 'That '70s Show': noem een tv-serie uit de jaren 1985-2005 en Whispertown 2000-zangeres Morgan Nagler speelde er als uk een rolletje in. De muziek kreeg haar pas te pakken toen ze collega-kindsterretjes Blake Sennett en Jenny Lewis de groep Rilo Kiley zag vormen. In 2006 liet ze met haar eigen bandje een eerste cd los: 'Livin' in a Dream'. Lees de review van Swim

Door gemakzucht - of oppervlakkigheid - gedreven zou men 'Secret, Profane & Sugarcane' van Elvis Costello een countryplaat kunnen noemen. Tenminste, als men afgaat op het gebruikte instrumentarium - hoofdzakelijk akoestisch trouwens. Maar dan dwaalt men. Lees de review van Secret, Profane & Sugarcane

'Come out west and see / The best that it could be / I know you won't stay permanently / But come out west and see': zo besloot Lucinda Williams haar vorige plaat 'West', waarop ze behalve de dood van haar moeder ook het zoveelste nieuwe-lief-dat-toch-wel-niet-zou-blijven uit haar systeem probeerde te zingen. En moet u nu eens wat weten? Hij is gebleven! Lees de review van Little Honey (1 reactie)

Wie van mening is dat de gemiddelde muziekrecensent een seksloos wezen is, moet er eens een bespreking van een plaatje van Jenny Lewis of haar groep Rilo Kiley op naslaan: het zaad stroomt zichtbaar tussen de zinnen door. Het moest net ons overkomen dat het promo-exemplaar van 'Acid Tongue' werd opgestuurd in een saai kartonnen driestuiverhoesje zonder ook maar één foto. Lees de review van Acid Tongue

Hebt u ook zo'n hekel aan mensen die u voortdurend 'cheer up' in het oor toeteren of vinden dat u best wat meer mag lachen? Aimee Mann wel. 'Smilers' noemt zij die irritante positivo's, en om haar afkeer in de verf te zetten wilde ze haar zevende cd 'Fucking Smilers' noemen, maar omdat ze ook wel wist dat ze daarmee in haar home country commerciële zelfmoord zou plegen (geen prominente plek in de grote muziekwinkels én nauwelijks airplay, want Amerikaanse presentatoren moeten hun mond met zeep spoelen als ze 'fuck' zeggen op de radio) koos ze voor '@#%&! Smilers'. Afijn, nu weet u hoe u die titel moet uitspreken. Lees de review van @#%&*! Smilers

Wat is er in T Bone Burnett gevaren? Na 'The Criminal under My Own Hat' uit '92 wachtte hij veertien jaar om een nieuwe plaat uit te brengen, 'The True False Identity', en amper twee jaar dáárna ligt opvolger 'Tooth of Crime' al in de winkel.
Lees de review van Tooth of Crime (1 reactie)

Bericht aan de Axl Roses van deze wereld: na The Raconteurs heeft nu ook Elvis Costello er op een goede week tijd een hele plaat uitgeramd, en die vervolgens zonder veel boe of ba in de winkels gekwakt. En waarom niet? Lees de review van Momofuku (1 reactie)