Schietgrage godsdienstwaanzinnigen, elkaar naar het leven staande echtelieden en drankzuchtige psychopaten uit onfrisse stadswijken: wij hebben het niet over de kieslijsten van het Vlaams Belang, maar over het volk dat de kreupele rocksongs van Johnny Dowd bewoont. Lees de review van Chainsaw of Life

In dezelfde smoezelige kroeg waar de jonge Tom Waits zou kunnen optreden (zie de Cat Power-recensie hoger) zou ene Roger Dean Young met zijn groepje The Tin Cup gerust het voorprogramma mogen verzorgen. Die stijl dus. In tijden waarin de platte kak van Michael Bublé of James Blunt ernstig wordt genomen, doet het deugd dat er nog zangers opstaan die lak hebben aan die stroop, en die niet zo gauw genamedropt zullen worden tijdens de koffiepauze-met-Pierre Marcolini-chocolaatjes op een executive meeting in uw buurt. Lees de review van Casa

Niemand had verwacht dat er ooit nog iets aan het concept van Dirty Three zou veranderen: ellenlange instrumentals met groteske melodieën die eerst naar de vier windstreken uitzwermen en vervolgens uitmonden in ronkende, door merg en been gaande fin... Lees de review van Cinder

Onlangs zei comedian Henry Rollins dat hij de ambitie heeft een Lifetime Achievement Award te winnen for hating just one person: George W. Bush. Bill Callahan van Smog is al tien (!) platen lang een geboren kanshebber voor de loopbaan-award in de Afd... Lees de review van A River Ain't Too Much to Love

De eerste luisterbeurt was even schrikken, want Jim White gooit het roer op deze 'Drill a Hole' drastisch om: weg zijn de traditionele liedjes die hem een kopplaats bezorgden in het almaar uitdijende neo-country-peloton. Wat in de plaats komt valt mo... Lees de review van Drill A Hole