Quousque tandem abutere, Sufjan, patientia nostra: we hebben het de voorbije jaren vaak gedacht. Dankzij het hemelse trio 'Michigan', 'Seven Swans' en '(Come on Feel the) Illinoise' was Sufjan Stevens uitgegroeid tot één van de bepalende figuren van de noughties, maar sinds 2005 heeft mijnheer zich met zowat alles onledig gehouden behálve een nieuwe songplaat. Lees de review van All Delighted People EP

Zeker weet ik het niet, maar ik vermoed dat Mike Hadreas(26) - door z'n moeder en andere intimi jarenlang liefdevol Mike Genius genoemd, hijzelf heeft intussen de artiestennaam Perfume Geniusaangenomen - ter ontspanning weleens een sigarettenpeuk op zijn arm uitdrukt, of zich op andere wijze mismeestert. Lees de review van Learning

Ne zanger is een groep, wist de diepbetreurde Wannes Van de Velde dertig jaar geleden al. Die boodschap is tot de Canadese provincie Québec doorgedrongen, want Patrick Watson is de naam van een uitmuntende zanger/pianist én van zijn groep - met gitarist Simon Angell, drummer Robbie Kuster en bassist Mishka Stein. Tenminste: tot nu toe, want na deze plaat veranderen ze hun naam in Patrick Watson & The Wooden Arms. Moeilijkdoenerij? Ach, met een plaat als 'Wooden Arms' is hem/hen dat meteen vergeven. Lees de review van Wooden Arms (1 reactie)

Op Facebook werd onlangs een groep opgericht met als enige bestaansreden: het herinvoeren van de komma die Emil Svanängen onlangs heeft laten vallen tussen 'Loney' en 'Dear'. Hip is hier het sleutelwoord: de Zweed is uitermate populair bij studerende jongelui, bij uitstek de bevolkingsgroep met een teveel aan vrije tijd. We kunnen hen dit keer geen ongelijk geven - we doen nochtans niets liever - want het is héél straf hoe de man op zijn vijfde plaat naadloos luisterliedjes aan elektronica paart, en in één moeite door vorm aan inhoud. Lees de review van Dear John

Ons lijstje met favoriete weirdo's is weer een naam rijker: David Michael Stith - beeldhouwer, dichter en nieuwe poulain van Sufjan Stevens. Eigenlijk waren zijn muzikale experimenten niet bedoeld om ooit de slaapkamer te verlaten, maar na enige hand- en spandiensten voor Shara Worden (u kent haar als My Brightest Diamond) besloot hij toch met zijn kunstige roerselen naar buiten te treden. Lees de review van Heavy Ghost (3 reacties)

Vijf namen hebben wij tijdens het beluisteren van 'Treasury Library Canada' van Woodpigeon in ons Atomaschriftje neergekribbeld: The Beatles (George Harrison!), The Beach Boys, het trio Crosby, Stills & Nash, Arcade Fire (onderstreept) en, dúbbel onderstreept, Sufjan Stevens. Lees de review van Treasury Library Canada (1 reactie)

De Amerikaanse indiescene is een vriendenclub, en de broers Dessner van The National bracht die bijeen voor een dubbel-cd. Doen mee: Bon Iver, Beirut, Grizzly Bear, Yeasayer, Sufjan Stevens, Cat Power, Arcade Fire, Conor Oberst & Gillian Welch, My Morning Jacket en een handvol gereputeerde anderen, tot het Kronos Quartet toe. Lees de review van Dark Was the Night (4 reacties)

In de demarcatiezone tussen Sufjan Stevens en Arcade Fire, waar een stel Fleet Foxes wegduikt in het kreupelhout, kunt u tegenwoordig The Acorn aantreffen, een vijftal uit de Canadese hoofdstad Ottawa dat ooit nog als Drei Eicheln Musik ('Drie Eikels Muziek') door het leven ging. Na een obscuur gebleven debuut ('The Pink Ghosts', iemand?) mogen ze dankzij hun tweede plaat aanschuiven bij de grote jongens. Lees de review van Glory Hope Mountain (1 reactie)

'Klein klein kleutertje' meets 'The Nightmare Before Christmas', deze animatieclip van Divya Srinivasan (ook bekend van de hoes van 'Illinois' van Sufjan Stevens). Bekijk de clip