'Rock-'n-roll is jong, enthousiast, passioneel, rebels, hard en teder, populair, simplistisch en wild. Elvis Presley, Eddie Cochran en Little Richard waren rock-'n-roll in de jaren vijftig, de Stones, de Who en, in mindere mate, de Beatles in de jaren zestig en de Sex Pistols, de Clash en Elvis Costello in de jaren zeventig.' Bekijk '55 jaar rock-'n-roll'
Guy Swinnen herinnert zicht nog levendig de dag dat Marc Mijlemans en Charlie Poel (die The Scabs ontdekt had) waren afgezakt naar Maaseik. Toen hij nadien het twee pagina's tellend interview las pompte de adrenaline door zijn bloedvaten: Mijlemans had hun begrepen! Lees het eerste Humo-interview met The Scabs
Lang, heel lang geleden verscheen in Uitlaat een briefje van een compleet onbekend groepje: 'Wij zijn The Kids en wij zijn de eerste Belgische punkgroep, en niet Chainsaw, zoals u vorige week verkeerdelijk in uw blad hebt gezet. Dat jullie ons doodzwijgen, zal ons er niet van weerhouden door te breken, want we hebben jullie schijtbladen niet nodig. Als jullie niet over ons willen schrijven, maken we onze eigen bladen wel! Dat is onze mentaliteit, en we gaan het maken!!!' Was getekend: The Kids, Provinciestraat 11, 2000 Antwerpen. Historische interviews en recensies
Jonge Turken als The White Stripes, The Kills of The Yeah Yeah Yeahs hebben vandaag de dag geen enkele moeite om toe te geven dat zij aandachtig naar Led Zeppelin hebben geluisterd. Helaas hebben ooit ook míndere goden hun ideeëngoed bij Robert Plant, Jimmy Page, John Paul Jones en de betreurde John Bonham gehaald: Led Zep stond aan de wieg van de hard rock! Lees het grote Led Zeppelin-interview uit 1975
In 1986, 'het jaar tien na Rotten', blikt Marc Mijlemans terug op de punkgolf: 'Hoe is het mogelijk. Dat een prefabgroepje, opgezet door een oplichter en bevolkt door idioten en een junk en niet in staat tot meer dan twee riffs, toch komt tot drie van de briljantste, meest verbeten singles uit de geschiedenis der mensheid [...] Hoe het mogelijk is? Dat is rock'n'roll. Dat is John Lydon, dat is zijn wraak op zijn Schepper, dat is de explosieve kracht van haat, dat zijn de scheermesjes die hij, als jonkie, in zijn strottehoofd liet zinken. Rotten is Elvis.' Lees meer
Hijs de vlag: 'blackAcetate' is de beste John Cale sinds zijn ontwrichtende hartenkreet 'Music for a New Society', nu 23 jaar geleden. Of wacht er nog heel even mee, want is dat eigenlijk wel een verdienste? Sindsdien 'MfaNS' ('kamermuziek voor mense... Lees de review van blackAcetate
Op de hoes: een prille Alain Delon. Hij is jong en mooi en verdwaasd. En net zo klinkt de muziek op 'The Queen Is Dead', de vierde elpee van dat vreemde Britse groepje The Smiths. Ze hebben er werkelijk alles aan gedaan om hun eigen loopbaan te torpe... Lees de review van The Queen Is Dead (7 reacties)
'Het zit er weer op. Humo's Rock Rally '86 is tot stilstand gekomen in de Brusselse Ancienne Belgique. Het zoeken is gestaakt. Men heeft gevonden. Er is bekroond. Schouders blijven blauw van klopjes. De jeunes premiers van de rock hier en nu hebben een welgemeende schop tussen de ribben ontvangen, een broodtrommeltje goede raad en een half uur glamour meegekregen en nu staan ze daar en is het aan hen. Men heeft de harteklop van een nieuwe baby kunnen horen, het gehuil van jonge wolven, het gerampetamp van een verse generatie; aan het front wordt weer gevochten.' Lees het verslag van Humo's Rock Rally 1986
Vroeger kon men platen krijgen door pakjes Samo Chips te kopen, nu gaat dat rechtstreekser: er zijn The Smiths, vers en ongezouten. Het is sensatie maar het is ook een sensatie: Morrissey de woordenkramer, de Oscar Wilde en Johnny Marr, de gitarist... Lees de review van The Smiths (6 reacties)
A terrible beauty, woorden van de dichter W.B. Yeats; en hij had het over zijn geliefde Ierland, waar het noodlot met de regen naar beneden valt en het gebukte volk zich bedrinkt alsof het nooit meer morgen zal worden (wil iemand die pot Sassie's kom... Lees de review van War (1 reactie)
