Major Scaled Ballads
Wat zou de popgeschiedenis zijn zonder mineurakkoorden? Bekijk 'Major Scaled Ballads' (1 reactie)
Wat zou de popgeschiedenis zijn zonder mineurakkoorden? Bekijk 'Major Scaled Ballads' (1 reactie)
'Is it too late to do it again / Or should we wait another ten?'De vraag stellen is ze beantwoorden: The Feelies achten, twintig jaar na hun laatste plaat, de tijd rijp voor een nieuwe worp. Sinds ze met 'Crazy Rhythms' ('80) een volstrekt oorspronkelijk debuut uitbrachten, zijn dertig jaren zomaar verdwenen. Lees de review van Here Before
Snelle fotocollage - Stipe wordt door enkele kerels een trap op en af gedragen - die verwijst naar de stille films van Buster Keaton. Het album 'Collapse into Now' is voor maart. Bekijk 'R.E.M.: 'Mine Smell Like Honey''
'Stelletje boekhouders,' blaast Collega 1 tegen Collega 2. Ze zitten in een kantine in Nergenshuizen, buiten blinkt de zomer van 2007. Lees de review van High Violet (5 reacties)
Een eeuwigheid al laten wij onze kop zot maken door tjingel-tjangelmuziek, maar nooit is ons opgevallen dat een basgitaar ook spelbepalend kan zijn. Met excuses aan alle geïnspireerde rockbassisten overal ter wereld! In 'Mexico' - nota bene de enige ballad (nou ja!) op het titelloze debuut van The Soft Pack (voorheen The Muslims; ze vonden hun nieuwe naam op het internet: een soft pack is naar verluidt een soepele transgender dildo - qué?) - is bassist Dave Lantzman de absolute ster, geruggensteund door de ambachtelijke kloefkapper Brian Hill op drums. Met z'n beidjes stuwen ze het nummer naar grote hoogte. Lees de review van The Soft Pack
Op kerstdag ontnam singer-songwriter Vic Chesnutt zich in Georgia, Athens van het leven. Chesnutt, die zich sinds een verkeersongeval op zijn achttiende in een rolstoel voortbewoog, had bij leven en onwelzijn al drie à vier mislukte zelfmoordpogingen achter de rug en lag sinds een kleine week in coma na een overdosis spierverslappers. Hij werd 45. Herlees een interview uit 1996 met Vic Chesnutt
Als we het nieuws mogen geloven is het einde nabij: parodie op de tonen van R.E.M.'s 'It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)' Bekijk 'End of the World'
Shocking news: Michael Stipe wordt binnenkort vijftig! Andere welgestelde mannen van die leeftijd beginnen te golfen, kopen 'Bende van Wim'-gewijs een Harley Davidson of ruilen hun vrouw in voor een jonger exemplaar, maar Stipe en zijn makkers van R.E.M. hebben - getuige het zéér duidelijk aanwezige speelplezier op hun nieuwe 'Live at the Olympia' - nog steeds vooral lol in de muziek: maar liefst 39 (!) tracks serveren ze ons op deze dubbel belegde boterham, en desgewenst kunt u er ook nog eens een dvd bovenop krijgen. Lees de review van Live at the Olympia
Eerlijk: na hun vorige cd, 'Around the Sun' uit 2004, hadden wij ons erbij neergelegd dat R.E.M. een aflopend verhaal was. En onze ontrouw valt niet licht te nemen, want we hebben de voorbije decenniën véél geld in dat bandje gestopt. Lees de review van Accelerate (7 reacties)
De dubbelcompilaties 'And I Feel Fine... The Best of the I.R.S. Years 1982-1987' en 'In Time: The Best of R.E.M. 1988-2003' zijn een goede start voor wie nog niets van de band in huis heeft (ze bestaan, de arme drommels!), maar de schatkamer van Athens' Finest puilt uit van de parels. Een eigenzinnige podselectie, met nummers die niet op die twee verzamelaars staan én nooit als single verschenen zijn. Download de R.E.M.-selectie (1 reactie)