Een eeuwigheid al laten wij onze kop zot maken door tjingel-tjangelmuziek, maar nooit is ons opgevallen dat een basgitaar ook spelbepalend kan zijn. Met excuses aan alle geïnspireerde rockbassisten overal ter wereld! In 'Mexico' - nota bene de enige ballad (nou ja!) op het titelloze debuut van The Soft Pack (voorheen The Muslims; ze vonden hun nieuwe naam op het internet: een soft pack is naar verluidt een soepele transgender dildo - qué?) - is bassist Dave Lantzman de absolute ster, geruggensteund door de ambachtelijke kloefkapper Brian Hill op drums. Met z'n beidjes stuwen ze het nummer naar grote hoogte. Lees de review van The Soft Pack

Neen, niet álles gaat slecht in de wereld. Afgelopen zomer legde het excellente Britse popgroepje Blur de interne geschillen bijvoorbeeld even terzijde om samen enkele concerten te spelen: een feit waar ze zo ongeveer een heel eiland - met uitzondering van de gebroeders Gallagher uit Manchester, misschien - blij mee maakten. Hoe blij? Zó blij dat de tickets voor hun concert in Hyde Park, toch niet bepaald een benepen achterafzaaltje, na exact twee minuten uitverkocht waren. Lees de review van All the People

De vijfde aflevering van 'Rock Ahoy' is een zondagsritje door het Engelse platteland: met folkies en garagerockers, stropers en aristocraten, bohémiens en boerendochters. Bekijk filmpjes rond het 'Village Green'-thema van Rock Ahoy

Ten tijde van Cool Brittania, de zoveelste renaissance, zei de volksdichter Noel Gallagher over de eeuwige rivalen van Oasis: 'Blur are a bunch of middleclass wankers.' Daarmee bedoelde hij onwillekeurig dat de Engelse klassenmaatschappij zelfs in de popmuziek overeind blijft, terwijl je toch zou denken dat rangen en standen vanzelf worden opgeheven waar elektrische gitaren, bas en drums opklinken. Lees de review van Midlife

Graham Coxon is wat men noemt a quiet achiever. Bij Blur was-ie naast posterboys Damon Albarn en Alex James de onopvallende slungel. Na het uiteenvallen van die groep, en terwijl Albarn en James in de schijnwerpers bleven met respectievelijk een maatschappijkritische cartoonband en een documentaire over de cocaïnetrafiek, werkte Coxon zich stil maar zeker op tot één van de meest gerespecteerde gitaristen van zijn generatie. Lees de review van The Spinning Top

Bernard Sumner, Stephen Morris en Phil Cunningham van New Order hebben een nieuwe groep opgericht waarvoor bassist Peter Hook geen uitnodiging heeft ontvangen. Hook wordt in Bad Lieutenant, want zo heet het vehikel, vervangen door Alex James van Blur. Lees meer over Bad Lieutenant en de andere releases

Er is een nieuwe hype geboren, en ze luistert naar de naam Amazing Baby. Uit Brooklyn, dat tegenwoordig méér vette bandjes telt dan Sven Ornelis als hij voor de spiegel staat. Chairlift, Boy Crisis, Vampire Weekend, TV On The Radio en MGMT komen er allemaal vandaan, en u mag ze gerust zielsverwanten noemen. Lees de review van Rewild

M.I.A. noemde haar een poor little rich girl. Volgens Lady Sovereign heeft ze alles te danken aan haar beroemde vader, acteur Keith Allen. Amy, Adele en Duffy kunnen veel beter zingen. En toch hebben wij een zwak voor Lily Allen. Omdat ze even naïef als arrogant is en daarvoor veel te hard werd aanpakt door de roddelpers, die de afgelopen twee jaar geen spaander heel liet van haar privéleven. Lees de review van It's Not Me, It's You

'Girls who like boys/Who like boys to be girls': in de jaren 90 was er geen jeugdhuis dat Blur níét in de platenbakken had zitten. En naast de bij vlagen geniale muziek - denk aan prachtsingles als 'Parklife', 'Country House ' en 'Song 2' - was er altijd nog hun vete met Oasis om hen in de aandacht te houden. Welzeker, Blur was één van dé groepen van de jaren negentig. Het eerst het Grote Comebackinterview met Damon Albarn en Graham Coxon