Zoals Sonic Youth een tijdlang synoniem is geweest voor noiserock, Slint voor slowcore en Nirvana voor grunge, zo wordt Tortoise al jaren gelijkgesteld met post-rock. Post-rock was hot in de tweede helft van de jaren negentig, toen het er even op leek dat rockbands het strofe-refrein-strofe-keurslijf zouden afwerpen om, in navolging van drum'n'bass en triphop, te experimenteren met nieuwe geluiden, structuren en invloeden. Lees de review van A Lazarus Taxon

Voor de gemiddelde cynische, conservatieve rockjournalist is Tortoise een sitting duck. We verklaren ons nader: halfweg de nineties werd het mediaschuwe sextet uit Chicago door de gespecialiseerde pers binnengehaald als de Grote Vernieuwers, omdat ... Lees de review van It's All Around You

De laatste keer dat we de hip-o-meter in het kantoor van Humo's Chef Pop checkten, was post-rock - een ziljoen derderangs Tortoise-copycats en misschien vijftien goeie bands - virtueel dood. Zo diep was het genre onder de dikke rode streep gezakt die... Lees de review van Girls Beware!