The first cut mag dan doorgaans the deepest zijn, voor de beoordeling van een cd kan men zich maar beter níét laten leiden door de eerste indruk(ken). Lees de review van Songs for Johnny

De nieuwe van Wilco begint met Velvet Undergound-gitaren. 't Is nochtans een lieve plaat. De lyriek wordt in de volgende woorden vervat: 'Wilco, Wilco, Wilco'll love you baby / A sonic shoulder for you to cry-y-y-y on'. Op die luchtige en aanstekelijke opener, 'Wilco (The Song)', laat Wilco (The Band) voor het eerst in zijn carrière een behoorlijk banale plaat volgen. Lees de review van Wilco

Extreem keitof: Beck - zou hij verliefd zijn? - heeft de Beck & Friends Music Club opgericht en gaat daarmee volledige platen van andere artiesten opnieuw opnemen tijdens sessies die telkens niet langer dan een dag mogen duren. Lees meer over Beck & Friends Music Club

Anders Trentemøller heeft net een glimmend pareltje in de winkelrekken gedropt. Zijn eerste mixcompilatie 'Harbour Boat Trips 01: Copenhagen' bevat niet alleen ijle beats en warme synthesizerdonsjes die we van hem verwachten, maar ook suikeren folkwijsjes, roestige gitaren en zowaar streepjes punk en new wave. Als opwarmertje voor zijn verschijning op 10 Days Off in juli stelden wij de ultieme Trente-pød samen. Download de Trente-pød via iTunes

Gevraagd naar de laagste, meest degoutante en miserabele ervaring die een mens in dit leven kan overkomen, antwoordde Lou Reed ooit: 'Geïnterviewd worden door een Engelse journalist.' En dus gaan we eens lekker zitten voor 'Classic Albums', want vanavond gaan de Engelse makers van deze prima documentairereeks op zoek naar de ontstaansgeschiedenis van 'Transformer', het meesterwerk dat Reed in 1972 opnam met de hulp van David Bowie en Mick Ronson. Lees het interview met Lou Reed

Wat als we de komende weken nu eens zouden uitroepen tot 'De Zomer van Velvet Underground'? Want kort na mekaar treden de ex-frontmannen John Cale (woensdag 25 juni) en Lou Reed (woensdag 16 juli) in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel op. Download The Velvet Underground-selectie

'De stijl is de mens zelf,' zei een groot denker ooit - de naam van de man ontglipt ons helaas even, maar we kunnen u garanderen dat het níét Sergio was. Sune Rose Wagner en Sharin Foo (samen The Raveonettes) waren het evenmin, maar ze hádden het kunnen zeggen, want als er één groep geheel uit stijl en goede smaak opgetrokken is, zijn zij het wel. Lees de review van Lust Lust Lust

Marching forward into battle for your souls: hier, beste vrienden, zijn The Black Angels, een zeskoppig gezelschap jongens (4) en meisjes (2) uit het godvrezende Austin, Texas die stormenderhand de Amerikaanse underground veroveren met hun eerste langspeler: een parel van sinistere, rétegoeie retrorock. Lees de review van Passover

Een vrank bakkes opzetten is een marketingstrategie als een andere, maar er zijn grenzen aan het onfatsoen: men bralt in onze kringen niet straffeloos dat zijn debuutplaat beter zal zijn dan wat Bob Dylan ooit gepresteerd heeft. 'If Dylan's making the chips, then I'm drinking the champagne.' Lees de review van Razorlight