De hemelpoort zwiert open als Jesse Dee begint te zingen. Veertig jaar geleden zou hij zijn onthaald als een verbluffende debutant, met een fluwelen stem die afwisselend herinnert aan Solomon Burke en Al Green; in dit tijdsgewricht is hij, even overduidelijk, ongegeneerd retro. Lees de review van Bittersweet Batch

Mick Jagger is een erg gedisciplineerde artiest, die zich volledig aan zijn kunst wijdt. De stem is als een spier: als je op tournee er twee weken tussenuit knijpt, dan word je hees als je daarna weer gaat optreden. Daarom oefende hij plichtsbewust elke avond. De resultaten spreken voor zich: op zijn 65ste klinkt zijn stem krachtiger dan ooit. De 30 grootste zangers: 20 tot 11 - bekijk de filmpjes (7 reacties)

Het bestek is kort, dus in huis met de deur: 'Take Me to the River: A Southern Soul Story, 1961-1977' is de beste verzameling soul die wij kennen. 3 cd's, 75 nummers, stemmen uit de duizend en bovenal: liefde, lust en leed in 't kwadraat. Lees de review van Take Me to the River: A Southern Soul Story, 1961-1977 (3 reacties)

Het is lang geleden dat wij nog eens voor ons plezier ter kerke zijn gegaan, maar als we ooit in Memphis, Tennessee zijn, bezoeken we zeker de Full Gospel Tabernacle Church.
Lees de review van Lay It Down

In 1979 moest de Memphis Soul het ineens zonder zijn voornaamste vertolker stellen: Al Green interpreteerde een incident met een jaloerse ex - ze goot een pot kokende gort over zijn bovenlijf en pleegde daarna zelfmoord met zijn geweer - als een teke... Lees de review van I Can't Stop