Wat wij binnenskamers wel eens doen: de vier grote portretfoto's van John, Paul, George en Ringo uit de binnenhoes van de originele vinylversie van 'The White Album' halen, op de schoorsteenmantel zetten en de plaat opleggen. Dan genieten wij, en mijmeren: neem één van die vier weg en er blijft van The Beatles niets over. Lees de review van Let It Roll, Songs by George Harrison (2 reacties)

In Los Angeles is Phil Spector schuldig bevonden aan de moord op de veertigjarige actrice Lana Clarkson in februari 2003. De 68-jarige muziekproducent riskeert een celstraf van vijftien jaar tot levenslang. Lees het artikel over het moordproces tegen Phil Spector uit Humo 3475

Welk jaartal had die ene recensent precies in gedachten? Hij wilde The Pains of Being Pure at Heart afdoen als een revivalbandje, en schreef dat hij meteen de neiging had gehad om het jaartal op de hoes te dubbelchecken. Oké, het is overduidelijk waar The Pains de mosterd halen - rammelende indiepop, shoegaze, Slumberland-noisepop en twee pop van ruwweg de tweede helft van de eighties en de eerste helft van de nineties - maar vaak steken ze al die invloeden tegelijk in hun nummers, en klinken ze uiteindelijk dus alleen als zichzelf. Lees de review van The Pains of Being Pure at Heart (1 reactie)

'John Lennon was natuurlijk altijd al een beetje de moeilijke Beatle', noteerde Humo in 1971. 'John Lennon/Plastic Ono Band' was net uit in België: het eerste echte solowerk van de ex-Beatle (met nummers als 'Mother', 'Working Class Hero' en 'God'), tevens de plaat waaraan het excellente 'Classic Albums' vanavond op Canvas opgehangen is. Lees meer over 'Plastic Ono Band'

Er is rammen, en dan is er rammelen. Vivian Girls proberen op hun 21 minuten durende debuut dapper het eerste, komen haast onveranderlijk uit bij het tweede, en pakken ons onderweg genadeloos in met een mix van drieakkoordenpunk, The Jesus and Mary Chain-achtige noise en girl group magic. Lees de review van Vivian Girls (1 reactie)

'De stijl is de mens zelf,' zei een groot denker ooit - de naam van de man ontglipt ons helaas even, maar we kunnen u garanderen dat het níét Sergio was. Sune Rose Wagner en Sharin Foo (samen The Raveonettes) waren het evenmin, maar ze hádden het kunnen zeggen, want als er één groep geheel uit stijl en goede smaak opgetrokken is, zijn zij het wel. Lees de review van Lust Lust Lust

'Why do they call the steak Sinatra, the hamburger Hazlewood?', vroeg Lee Hazlewood zich terecht af, want sommigen beschouwen net hém als het ware creatieve genie van de popmuziek. Op 4 augustus overleed de zanger, songschrijver en producer, een half jaar nadat hij in Humo zijn afscheidsinterview gaf. Herlees het interview met Lee Hazlewood

Sinds een paar weken kan er eindelijk een duidelijk antwoord worden gegeven op de kwellen­de vraag welke oud-Beatle er, sinds het uiteenvallen van die groep, nu eigenlijk de beste is. Dat Ringo dat niet zou zijn, stond vast, ook al viel zijn 'Bea... Lees de review van Imagine