Wie zijn wraakthrillers graag koud krijgt opgediend, steekt vanavond de voeten onder tafel voor 'Oldboy' van de Koreaanse cineast Chan-wook Park, die in 2003 in Cannes de Grote Prijs van de Jury kreeg aangereikt door voorzitter Quentin Tarantino. Die had hem waarschijnlijk nog liever de Gouden Palm toegestopt: 'Oldboy' is een bikkelharde, confronterende geweldfabel zoals de meester ze wel kan smaken, en die eigenlijk iedereen met een hart voor cinema gezien moet hebben. Lees een interview met cineast Chan-wook Park

Vraagje: wat heeft de Amerikaanse komiek Adam Sandler - bekend van 'Billy Madison', 'The Waterboy', 'Little Nicky', 'The Wedding Singer', 'I Now Pronounce You Chuck & Larry', 'You Don't Mess With The Zohan' en 'Funny People' - gemeen met de Vlaamse komiek Yves Leterme? Lees een interview met Adam Sandler

Niet alleen de Amerikaanse filmindustrie had in de jaren zeventig en tachtig een gezond trashcircuit, ook in Australië werden in die tijd talloze films gedraaid die het publiek met zoveel mogelijk geweld, seks, goedkope gore en uitzinnig stuntwerk om de oren sloegen. Lees de review van Not Quite Hollywood

Amper een jaar geleden bestormde Lady Gaga voor het eerst de hitlijsten met haar debuut-cd 'The Fame'. Sindsdien is ze uitgegroeid tot een hoogst zeldzaam fenomeen: niet alleen de grootste popster ter wereld, maar ook de meest extreme. Bekijk de Lady Gaga-fotospecial en de 'Telephone'-videoclip

Er zijn twee mogelijkheden. Je kan je het pleuris ergeren aan Quentin Tarantino's onbedwingbare neiging om van zijn films één grote assemblage van filmcitaten, verwijzingen, inside jokes, knipogen en gniffelende binnenpretjes te maken, aan het plichtmatig opvoeren van zijn vaste fetisjen (close-ups van poezelige vrouwenvoeten, eindeloos gebadineer over eten en uiteraard films) en aan zijn gekoketteer met om ter obscuurste pulpgenres. Of je kan - en dat is ons voorzichtige consumentenadvies - je met je zintuigen op scherp en het verstand in de buurt van nul willoos laten meeslepen door een afwisselend en soms zelfs tegelijk spannende, grappige, absurd onnozele, brutaal gewelddadige brok rock-'n-roll voor het oog, van niet alleen de meest cinefiele maar ook de stoutmoedigste filmmaker van zijn generatie. Lees de review van Inglourious Basterds

Het uiteenklappende huis in 'Altiplano'. Mickey Rourke die op de tonen van 'Sweet Child o' Mine' de ring betreedt. Die close-up van de hijgende en piepende Che. 'Ga je mee biljarten?' en de hartverscheurende capitulatie in de ogen van Koen De Graeve. De hypnotiserende schoonheid van 'The Fall', en de als horror vermomde poëzie van 'Let the Right One In'. 'Maximum warp. Punch it!', het vogeltje van Haneke, en het blok aan het been van Willem Dafoe. De verbale shoot-out in La Louisiane: 23 fonkelende minuten instantfilmgeschiedenis. Yep, het filmjaar 2009 gonsde, zinderde en knetterde van de onvergetelijke taferelen. Bekijk de Film Top 10 van 2009

Bijbelcitaten. Dáár zal het vast vredelievender toegaan dan in de gruwelijke strips die we u gisteren presenteerden, horen we u denken? Fout, kenners weten dat de Bijbel leest als een Tarantino-screenplay: gruwel en geweld alom, dus. Bekijk '10 Worst Bible Passages'

Op het grote doek kunt u hem momenteel onder het motto 'We're in the nazi-killing business!' Duitse soldaten zien scalperen in Tarantino's meesterlijke 'Inglourious Basterds'. En op het kleine scherm ziet u hem vanavond in het iets zwaarwichtigere 'Babel' schitteren als een doodgewone Amerikaanse toerist die in de Marokkaanse woestijn in een nachtmerrie verzeilt. We hebben het over het mannelijke deel van Brangelina: Brad Pitt. Lees meer over Brad Pitt

Nooit zullen we de Eerste Keer vergeten - niet díé eerste keer, maar wel de eerste keer dat wij de langverwachte nieuwe film van Quentin Tarantino zagen, nu drie weken geleden in een klein bioscoopzaaltje in hartje Londen. Lees de review van Inglourious Basterds