Ook de Fenonomale Feminateek, Boons veel bekendere fotoverzameling, haalde onlangs de drukpersen: deel zestien van 'Verzameld werk' bundelt 'Het erotische/pornografische werk'. Lees de review van Het erotische/pornografische werk

De mededeling dat Alicia, sinds vier jaar de vrouw van Lester Brandman, een kind verwacht, is de onheilspellende paukenslag die 'Lege jurken' (De Arbeiderspers), de nieuwe Christophe Vekeman, doet openklappen. Lees de review van Lege Jurken

Richard Yates bederft op velerlei wijze de pret in de openingszin van 'Paasparade' (De Arbeiderspers): 'Geen van beide zusjes Grimes zou in het leven gelukkig worden.' Lees de review van Paasparade

Jensen wil niets. Dat komt zo: wanneer hij zonder aanwijsbare reden ontslagen wordt als postbode - een baantje dat hij met een zekere degelijkheid uitvoerde - weet hij zichzelf niet meer aan te porren voor de ratrace van alledag. En dus duikelt hij een zwart gat in, komt hij door uren van tv-kijken tot loutering en besluit hij: ik ben hier om niets te doen. Lees de review van Jensen houdt het voor gezien

Toen hij in december 2006 de Nobelprijs kreeg, stak de Turkse schrijver Orhan Pamuk een memorabele speech af 'over de betekenis van wat iemand doet die zich opsluit in een kamer, aan tafel gaat zitten en zich uitdrukt met pen en papier, met andere woorden: over de betekenis van literatuur.' Lees de review van Het valies van mijn vader

'Voetballen kon iedereen, ook wie niet kon voetballen, dat is het sine qua non van het voetbal. Maar niet iedereen is een voetballer. Ik was het wel. Een voetballer uit de vierde klasse.' Lees de review van Reis naar het einde van het strafschopgebied

'Mensen komen naar Second Life om de ellende van First Life te vergeten en binnen de kortste keren hebben ze in Second Life precies dezelfde ellende.' Lees de review van Second Life

In 'De weg' (De Arbeiderspers) richt Cormac McCarthy zijn pijlen, na de fluitende western 'Geen land voor oude mannen', op een volgend populair genre: sciencefiction. Maar verwacht geen vrolijke futuristische uitstap: in het spoor van Saramago's 'De stad der blinden' zet McCarthy een experiment op dat de grenzen van de menselijkheid aftast. Lees de review van De weg

De hardnekkige tegendraadsheid van Louis Paul Boon indachtig, lieten de tekstbezorgers van diens Verzameld Werk zopas heel gepast Deel 9 als vierde band verschijnen. 'de kleine eva uit de kromme bijlstraat' (De Arbeiderspers) is het dunste boek uit de reeks; het bevat van Boon uitsluitend het gelijknamige lange gedicht uit 1954 en verder een voor zijn doen bescheiden nawoord van Kris Humbeeck (die gezien de nawoorden en her en der gepubliceerde fragmenten onderhand aan de Gele Gids als sponsor voor zijn langverwachte Boon-biografie moet denken). Lees de review van de kleine eva uit de kromme bijlstraat