Wij hebben een stevige boon voor het veertigjarige meisje Amélie Nothomb. Aldoor lijkt het vervaarlijk te knetteren onder haar hersenpan: een excentriek malen van gedachten dat leidt tot boekjes die driest inhakken op de condition humaine. Lees de review van De verloofde van Sado
Het vraagt halsbrekende toeren om Doeschka Meijsings 'Over de liefde' (Querido) te bespreken zonder het over haar schrijvende broertje Geerten te hebben. Lees de review van Over de liefde
Shalom Auslander vreet hamburgers, onderwerpt pornoblaadjes aan een nauwgezet onderzoek, leest Dostojevski en rookt met veel appetijt zijn stickies. 'Niets bijzonders: Marc Reynebeau doet dat óók allemaal,' zegt u? Lees de review van Klaaglied van een voorhuid (2 reacties)
Het heeft tot de jaren negentig geduurd voor Sándor Márai enige bekendheid en waardering is gaan genieten - de man had toen al zelfmoord gepleegd. Sneu, want de Hongaarse schrijver-journalist (1900-1989) pende een waardig oeuvre bij elkaar. Lees de review van Bekentenissen van een burger
Toen hij in 2002 de Nobelprijs ontving, las Imre Kertész (Boedapest, 1929) zoveel onzin over zichzelf dat hij zich liet overhalen om een interviewboek te maken en één en ander zélf uit te leggen. Lees de review van Dossier K.
'Het is een meeslepend, fantastisch en weergaloos goed boek dat is geschreven met een eerlijkheid die slechts weinigen van ons zouden aandurven.' Lees de review van De dochter van de minnares (1 reactie)
Al zijn hele leven lang - hij is intussen een stuk in de zestig - holt Jan Cremer, de schrijvende oerkracht uit Enschede, Amsterdam, New York en andere wereldsteden, de overtreffende trap op en af. Lees de review van De Cremer Tapes
'Uiteindelijk worden we allemaal verhalen,' schrijft Margaret Atwood in 'Moreel verval' (Prometheus), en noem dat gerust het levensmotto van deze Canadese schrijfster. In haar boek, dat het midden houdt tussen een bundel korte verhalen en een roman, zijn verhalen in the end al wat de personages nog aan het leven bindt. Lees de review van Moreel verval
'Ik weet nog dat ik een jaar of tien was en uitrekende dat ik zesendertig zou zijn in het jaar 2000. Het leek zo ver weg, zo oud, zo onwerkelijk. En kijk me nu eens, een verneukte, gekke, anorectisch-kinderloos mooie vrouw.' Lees de review van Traceyland
'Niemands meester, niemands knecht,' staat er op de grafsteen van Johan Anthierens (1937-2000). Op de cover van zijn verzameld werk is daar nog wat bijgebeiteld: 'Leve mij!', want dit eerste deel bemoeit zich met zijn autobiografische geschriften. H... Lees de review van Leve mij!
