Voor zijn nieuwe worp 'JPod' (Anthos) kruiste Douglas Coupland twee van zijn beste romans: het meesterwerk 'Microslaven' uit 1995 en de heerlijke satire 'Alle families zijn psychotisch' uit 2001. 't Resultaat is opnieuw een schot in de roos, en dat werd tijd: de twee laatste romans van de Canadese chroniqueur van ' Generation X', tevens voltijds Zeitgeist-junkie en tree hugger, lonkten volop naar het new age-rek in de boekhandel. Lees de review van JPod (2 reacties)

Jay McInerney kwam de laatste jaren steeds minder gunstig uit de vergelijking met zijn Brat Pack-partner Bret Easton Ellis. Met 'Het goede leven' (De Bezige Bij) staat hij er weer: iets meer dan vierhonderd pagina's spiegelglad proza, met een buslading wisecracks, al dan niet gedebiteerd in exclusieve restaurants, te midden van de New Yorkse haute finance en omringd door wereldsterren. Het monstersucces van 'Bright Lights, Big City' - de hype, de film en de glamour - ligt al meer dan twintig jaar achter hem, maar op de beste momenten schrijft hij nog altijd een aanzienlijk deel van de Amerikaanse debutanten naar huis. En laat de onvermijdelijke glitter en het binnensluipende cynisme u niet verblinden: onderhuids klopt nog steeds McInerney's bloedend, sentimenteel hart. Lees de review van Het goede leven

1. Jonathan Safran Foer, 'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' Door het New York van na 9/11 doolt de negenjarige Oskar. Hij zapt tussen prachtige beelden en verrukkelijke oneliners, plukt vrolijk van het internet en uit films, dolt met foto's en vormexperimenten, en lijmt zo de versplinterde wereld tot een mozaïek. Jonathan Safran Foer tilt het drama van 9/11 op tot het verhaal van ons allen: leven is verliezen, rouwen en troost zoeken. Dat laatste gebeurt in 'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' duizelingwekkend vitaal: bruisende literatuur in een van sprankels verstoken leven. Het Boek van het Jaar. Lees de review van de boeken van het jaar