Een week zonder opmerkelijke debuutplaten van Britse minderjarigen? Dat had u gedacht! Cajun Dance Party, kwintet uit Londen, biedt alles wat de titel van hun eersteling belooft: een behaaglijk lentebriesje van hartverwarmende melodieën, een uitvoerig klankenpalet en een plukje juveniele schwung. Lees de review van The Colourful Life

Met The Long Blondes en The Last Shadow Puppets staan er zomaar even twéé Sheffieldse groepen in Arriba! deze week: hoog tijd voor een podselectie rond de stad die door Long Blondes-frontvrouw Kate Jackson treffend omschreven werd als 'een excentrieke ouwe tante'. Download de SheffieldPod

We blijven het een belachelijke groepsnaam vinden (waarom niet gewoon Turner & Kane?), maar tot dusver is 'The Age of the Understatement' van The Last Shadow Puppets - het symfonische samenwerkingsverband tussen Alex Turner van Arctic Monkeys en z'n maat Miles Kane van The Rascals - onze favoriete plaat van 2008. Lees de review van The Age of the Understatement

U hoeft geen sterren te wichelen of visseningewanden te lezen om te weten of de catchy gitaarpret van Milburn dezelfde grote toekomst beschoren is als Kaiser Chiefs of Arctic Monkeys. Wij kunnen u dat evengoed zelf voorspellen: nee. Maar de vier snotneuzen uit Sheffield hebben wél een verdomd leuk plaatje gemaakt. Lees de review van These Are the Facts

De drie heren van The Enemy komen uit Coventry, een verstedelijkt industriepark waar je bij het uitgaan de ruime keuze hebt tussen óf vechten óf drinken. Lees de review van We'll Live and Die in These Towns

Een ouwe zeur ergerde zich onlangs in Humo aan groepjes als Kaiser Chiefs en Franz Ferdinand, en hij zal misschien ook aan Arctic Monkeys hebben gedacht. Maar die jonge bands hebben intussen al méér bereikt dan sommige driftig netwerkende en bijklussende sjofele zangers met hun complete oeuvre hebben bewezen. Lees de review van Favourite Worst Nightmare

De eindejaarstlijstjes van de Humo-lezer: 'Wild Dreams of New Beginnings' van Admiral Freebee is volgens u de beste binnenlandse cd van 2006 en 'Whatever People Say I Am...' van de Arctic Monkeys beste buitenlandse cd. Bekijk de Top-30 van Binnenlandse en Buitenlandse CD van 2006

Hoe het in 2006 met het cd-aanbod gesteld was? In de Volkskrant verwoordde een platenverkoper het onlangs met deze boutade: 'Vroeger verkocht ik van tien artiesten telkens zo'n duizend platen; vandaag van duizend artiesten een tiental.' Vertel ons wat: 't was wringen & sjorren als in een propvolle metro in Tokio om alles erin te krijgen. Lees de review van 2006

Bluesrock: alleen maar de náám laten vallen volstaat meestal om de trendy muziekliefhebber in uw gezelschap ijlings andere oorden te laten opzoeken, en voor één keer kunnen we die trendy muziekliefhebber niet helemaal ongelijk geven. Het genre is - meer nog dan metal, poppunk of gothic - vergeven van de clichés, en in tegenstelling tot bij pakweg gothic of metal valt er voor de campliefhebber ook weinig te lachen. Lees de review van Magic Potion