Achttien was de Engelse Laura Marling toen ze twee jaar geleden debuteerde met 'Alas, I Cannot Swim' - een lot dat wij trouwens met haar delen (het zwemmen, alas niet de leeftijd). Het leverde haar een Mercury Prize-nominatie op en drie vermeldingen in Humo's Arriba!-selectie. Vandaag is haar muziek rijper en rijker, maar nog steeds stevig verankerd in de Britse folktraditie. Lees de review van I Speak Because I Can (1 reactie)

Het mooiste compliment kreeg Richard Thompson vorige week in dit blad: 'Kenners en fans zijn er nog niet uit of Richard Thompson nu de meest onderschatte gitarist dan wel de meest onderschatte songschrijver van zijn generatie is,' opende (jub) zijn interview met de in LA residerende Brit. Lees de review van Walking on a Wire (1968-2009)

Men kan zich afvragen waarom sommige groepen nog de moeite doen om met vier, vijf of meer een podium (of de studio, of de hemel) te bestormen, terwijl men dat met zijn tweetjes even doeltreffend kan: voorbeelden zát vandaag de dag. Een paar Humo's geleden voerden drie nieuwe duo's onze Arriba!-selectie aan - toch dé vinger aan de pols van de tijd. Eén van hen was het gemengde vriendenstel Slow Club uit het Engelse Sheffield, dat nu met 'Yeah So' zijn debuut presenteert. Lees de review van Yeah So

Ook een engel in het diepst van onze gedachten, maar minder goed terechtgekomen: Sandy Denny, onder andere bekend van folkrocklegende Fairport Convention.
Lees de review van The Music Weaver

Onze huiszielenknijper zoekt nog naar een verklaring, maar volgens de iPod-stats hebben wij dit jaar al het vaakst naar de 'Sandy Devotional'-afspeellijst geluisterd: niet de (bijna) gelijknamige Triffids-plaat, maar onze huisgemaakte Best Of van de Britse folkzangeres Sandy Denny. Lees de review van Live at the BBC