'Come closer / Come closer': met die gefluisterde bede sluit Nina Nastasiahaar zesde cd af. Wij kenden haar als een katje dat zich niet zonder handschoenen laat aanpakken, maar op 'Outlaster'toont ze zich kwetsbaarder dan ooit, zonder zich - zoals vroeger weleens het geval was - te verschuilen achter enigmatische frasen. Lees de review van Outlaster

Volgens frontvrouw Laura Burhenn hebben The Mynabirdsop hun debuutplaat 'What We Lose in the Fire We Gain in the Flood'geprobeerd de Motown-sound met Neil Youngte verzoenen. Lees de review van What We Lose in the Fire We Gain in the Flood

Knap, welbespraakt en intelligent zijn en bovendien een partner aan je zijde hebben die over enige renommée in het vak beschikt: opent dat portalen of maakt het de doorgang net moeilijker - als een zware, brandbeveiligde deur? Lees de review van The Ghost Who Walks

Zo staat het onverbloemd in 'De donkere kant van de zon', het prikkelende boek van Bart Meuleman over popmuziek: 'Als het aan de recensent ligt reppen we ons om de haverklap naar de winkel - het moet echt snel gaan - en kopen daar wat hij ons heeft opgedragen. Popkritiek valt grotendeels samen met consumptieadvies.' Zo is dat, de recensent kan zich maar beter schikken in zijn dienende rol en alle waan achterwege laten. Lees de review van Nests

De verrukkelijke Coeur de Pirate en Julien Doré, voor 'Taratata' (France 2) samengebracht, coveren 'Umbrella' van Rihanna. Zij (stem) een kruising tussen Cat Power en Basia Bulat, hij (stem, ukulele) haar droompartner. Move over, Jasper 'Crazy' Erkens! 'Umbrella' op één in Arriba! Bekijk het filmpje

Kijk naar de hoesfoto en je ziet een intrigerende jonge vrouw die weggelopen lijkt uit een BBC-kostuumdrama. Luister en je hoort het kleine meisje met de lichtgevoelige huid uit de film 'The Others', opgegroeid in een Weens appartement met hoge plafonds en dwepend met haar muziekleraar, met Mary Shelley en Sylvia Plath, met Nico en Virginia Astley. Lees de review van Lovetune for Vacuum

Generatiegenoten Bill Callahan en Will Oldham worden vaak in één adem genoemd. Beiden staan te boek als einzelgängers die, koppig als steenezels, een grillig muzikaal parcours volgen. Alleen: terwijl Oldham sinds de Johnny Cash-cover van 'I See a Darkness' als één van de grote songschrijvers van deze tijd geconsacreerd is, blijft Callahan, jarenlang bekend als Smog, een randfiguur. Lees de review van Sometimes I Wish We Were an Eagle (1 reactie)

De Amerikaanse indiescene is een vriendenclub, en de broers Dessner van The National bracht die bijeen voor een dubbel-cd. Doen mee: Bon Iver, Beirut, Grizzly Bear, Yeasayer, Sufjan Stevens, Cat Power, Arcade Fire, Conor Oberst & Gillian Welch, My Morning Jacket en een handvol gereputeerde anderen, tot het Kronos Quartet toe. Lees de review van Dark Was the Night (4 reacties)

Al even uit, en door de eindejaarsperiode (Compilaties! Best Of'en! 6-delige boxen! 10-delige boxen! Special Editions van 10-delige boxen!) bijna helemaal ondergesneeuwd geraakt, maar eigenlijk veel te goed om u er niks over te melden: 'Easy Come, Easy Go' van Marianne Faithfull. Lees de review van Easy Come, Easy Go (2 reacties)